adenovirusun toksik xüsusiyyətlərini müəyyənləşdirən B antigeni və tipospesifik C antigeni) malikdir. Аdenoviruslar xarici mühitə nisbətən davamlıdır: adi şəraitdə 2 həftə ərzində saxlanırlar, aşağı temperatura və quru şəraitə dözümlüdürlər. Eyni zamanda adenovirus infeksiyasının törədiciləri ultrabənövşəyi şüaların və xlorlu dezinfektantların təsiri nəticəsində inaktivləşirlər.

Аdenoviruslar xəstə insanlardan yoluxurlar. Törədici xəstələrin burun-udlaq seliyində və nəcisində xaric olur. Beləliklə, xəstəlik iki əsas yolla – erkən mərhələdə hava-damcı; gecikmiş mərhələdə fekal-oral yolla yoluxur. Fekal-oral yolla yoluxma xəstəlik bağırsaq infeksiyası tipi üzrə getdikdə baş verir. Su ilə yoluxma da mümkündür; buna görə də adenovirus infeksiyasını “hovuzda üzənlərin xəstəliyi” də adlandırırlar. Adenovirus infeksiyasının mənbəyi həm də virusdaşıyıcılar, xəstəliyin simptomsuz və silinmiş simptomlu gedişatına malik pasientlər ola bilər. Keçirilmiş infeksiyadan sonra immunitet tipospesifik olur, buna görə də virusun başqa serotipləri ilə təkrar xəstələnmə mümkündür. Xəstəxanadaxili infeksiyaya da rast gəlinir, belə ki, parenteral müalicəvi prosedurlar həyata keçirilən zaman yoluxma baş verə bilər.

Аdenovirus orqanizmə yuxarı tənəffüs yollarının, bağırsağın və konyunktivanın selikli qişasından da keçə bilər. Virusun reproduksiyası epitel hüceyrələrində, regionar limfa düyünlərində və bağırsağın limfoid törəmələrində baş verir. Bu proses zaman etibarı ilə adenovirus infeksiyasının inkubasion dövrü ilə üst-üstə düşür. Zədələnmiş hüceyrələr öldükdən sonra virus hissəcikləri azad olur və qana keçərək virusemiya törədir. Dəyişikliklər burun, badamcıqlar, qırtlağın arxa divarı və konyunktivanın selikli qişasında inkişaf edir; iltihab burun boşluğu və konyunktivadan seroz ifrazatın xaric olmasına səbəb olan güclü eksudasiya ilə müşayiət olunur. Virusemiya patoloji prosesə bronxların, həzm traktının, böyrəklərin, qaraciyərin, dalağın qoşulmasına gətirib çıxara