a manifest; xəstəliyin davametmə müddətinə görə kəskin və xroniki (fasiləsiz və residivləşən); gedişinin ağırlığına görə yüngül, orta-ağır və ağır ola bilər. Klinik mənzərəsindən asılı olaraq amöbiazın 2 forması – bağırsaq və bağırsaqdan kənar (qaraciyərin, ağciyərlərin, beynin amöb mənşəlli absesləri; urogenital və dəri amöbiazı) formaları ayırd edilir. Amöbiaz başqa protozoy və ya bakterial bağırsaq infeksiyaları (məs., dizenteriya), helmintozlarla ilə birgə miks-infeksiya kimi meydana çıxa bilər.

Bağırsaq amöbiazı xəstəliyin əsas və daha geniş yayılmış formasıdır. Amöbiazın bu formasının aparıcı simptomu diareyadır. Nəcis çoxlu, mayeşəkilli, əvvəl selikli, fekal xarakterli olub sutkada 5-6 dəfə olur; sonra qanlı, jeleyəbənzər forma alır, defekasiyanın tezliyi isə sutkada 10-20 dəfəyə çatır. Qarında, qalça nahiyəsində (daha çox sağda) daimi ağrılar xarakterikdir. Düz bağırsağın zədələnməsi zamanı xəstəni üzücü tenezmlər, soxulcanabənzər çıxıntının zədələnməsi zamanı isə appendisit simptomları narahat edir. Bədən temperaturunun mülayim yüksəlməsi, astenovegetativ sindrom qeyd oluna bilər. Bağırsaq amöbiazının kəskinliyi 4-6 həftə sonra sönür, bundan sonra davamlı remissiya (bir neçə həftə və ya ay) başlayır.

Öz-özünə sağalma çox nadir hallarda baş verir. Müalicə olunmadıqda yenidən fəsadlaşma inkişaf edir və bağırsaq amöbiazı xroniki residivləşən və ya fasiləsiz gedişata (davametmə müddəti ≥10 il) malik olur. Xroniki bağırsaq amöbiazı maddələr mübadiləsinin bütün növlərinin pozulması ilə – hipovitaminoz, tükənmə, kaxeksiyaya qədər, ödemlər, hipoxrom anemiya, endokrinopatiyalarla müşayiət olunur. Zəifləmiş pasientlərdə, erkən yaşlı uşaqlarda və hamilələrdə yoğun bağırsağın geniş xoralaşması, toksiki sindrom və letal sonlanma ilə gedən bağırsaq amöbünün ildırımsürətli forması inkişaf edə bilər.

Amöbün bağırsaqdan kənar təzahürlərindən amöb mənşəlli qaraciyər abseslərinə daha çox rast gəlinir. Onun üçün qaraciyərin sağ payında lokalizasiya olunan,