piogen qişasız bir və ya çoxsaylı irinliklər xarakterikdir. Xəstəlik kəskin – titrəmə, hektik hərarət, güclü tərləmə, sağ qabırğaaltı nahiyədə öskürmə və bədənin vəziyyətini dəyişən zaman güclənən ağrılarla başlayır. Xəstələrin vəziyyəti ağır, qaraciyər kəskin böyümüş və ağrılı, dəri örtükləri torpaq rəngli olur; bəzən sarılıq inkişaf edir. Ağciyərlərin amöbiazı plevropnevmoniya və ya ağciyərlərin absesi formasında hərarət, döş qəfəsində ağrılar, bəlğəm və qan hayxırma ilə gedir. Baş beynin amöb mənşəlli absesi (amöb mənşəlli meninqoensefalit) zamanı ocaqlı və ümumi beyin simptomları, güclü intoksikasiya müşahidə olunur. Dəri amöbiazı zəifləmiş xəstələrdə perianal nahiyədə, sağrıda, aralıq nahiyəsində, fistul yarıqlarının və postoperasion yaraların ətrafında ikincili olaraq, xoşagəlməz qoxulu, az ağrılı eroziyalar və xoralar şəklində inkişaf edir.

Bağırsaq amöbiazı müxtəlif fəsadlaşmalarla – bağırsaq xoralarının perforasiyası, qanaxma, nekrotik kolit, amöb appendisiti, irinli peritonit, bağırsaq strikturası ilə gedə bilər. Bağırsaqdan kənar lokalizasiyalar zamanı absesin ətraf toxumalara açılması, nəticədə irinli peritonit, plevranın empieması, perikardit və ya fistulların yaranması istisna olunmur. Xroniki amöbiaz zamanı bağırsaq divarında xoranın ətrafında qranulyasiya toxumasından ibarət spesifik şişəbənzər törəmə – amöboma formalaşır və obturasion bağırsaq keçməzliyinə gətirib çıxarır.

Amöbiazın diaqnostikası
Bağırsaq amöbiazının diaqnostikası klinik əlamətlər, epidemioloji məlumatlar, seroloji müayinənin (QDHR (qeyri-düz hemaqlütinasiya reaksiyası), İFR, İFA) nəticələri, rektoromanoskopiya və kolonoskopiyaya əsasən aparılır. Amöbiaz zamanı endoskopik olaraq bağırsağın selikli qişasının müxtəlif inkişaf mərhələlərində olan xarakterik xoraları, xroniki formalarda isə yoğun bağırsağın çapıqlı strikturaları aşkar olunur. Bağırsaq amöbiazının laborator təsdiqi xəstənin nəcisində və xoranın dibindən ayrılmış möhtəviyyatda amöbün toxuma və böyük vegetativ