v formalarının aşkarlanması vasitəsilə aparılır. Mövcud sistlər, törədicinin mənfəz və sistönü formaları amöb daşıyıcılığından xəbər verir. Seroloji reaksiyalar amöbiaz xəstələrinin qan serumunda spesifik antitellərin olduğunu göstərir.

Bağırsaqdan kənar amöb abseslərini aşkarlamağa abdominal USM, radioizotrop skanlama, döş qəfəsinin ümumi rentgenoqrafiyası, baş beynin KT-si və laparoskopiyadan ibarət kompleks instrumental müayinələrin aparılması kömək edir. Abses möhtəviyyatında törədicinin patogen formalarının aşkarlanması onun amöb mənşəlli olmasına sübutdur. Amöbiazın differensial diaqnostikası dizenteriya, kampilobakterioz, balantidiaz, şistosomoz, Kron xəstəliyi, qeyri-spesifik xoralı kolit, psevdomembranoz kolit, yoğun bağırsağın yeni törəmələri; qadınlarda endometriozla aparılır. Bağırsaqdan kənar lokalizasiyalı amöb absesləri başqa etiologiyalı (exinokokoz, leyşmanioz, vərəm) abseslərlə differensiasiya olunur.


Amöbiazın müalicəsi
Amöbiazın müalicəsi ambulatordur; xəstəliyin ağır gedişində və bağırsaqdan kənar formalarında hospitalizasiya mütləqdir. Simptomsuz daşıyıcılıq və residivlərin profilaktikası məqsədilə düz təsirli luminal amöbisidlər (etofamid, diloksanid furoat, yod preparatları, monomisin) qəbul olunur. Bağırsaq amöbiazı və müxtəlif lokalizasiyalı abseslərinin müalicəsi zamanı sistemli toxuma amöbisidləri (metronidazol, tinidazol, ornidazol) effektivdir. Kolit sindromunun aradan qaldırılması, reparativ proseslərin sürətlənməsi və amöbün patogen formalarının eliminasiyası məqsədliə yodxlorooksixinolin təyin olunur. Metronidazola qarşı dözümsüzlük olduqda antibiotiklərin (doksisiklin, eritromisin) istifadəsi göstərişdir. Preparatların kombinasiyası, onun dozalarının və müalicənin davametmə müddəti xəstəliyin forması və ağırlığına əsasən müəyyənləşdirilir.

Konservativ yanaşma effektsiz olduqda və absesin açılma təhlükəsi zamanı cərrahi müdaxilə tələb oluna bilər. Kiçik amöb absesləri zamanı USM müşahidəsi altında abses punksiya