n intoksikasiya sindromu, tezləşmiş (gün ərzində 2-5 dəfə), duru nəcis, meteorizm, palpasiyada kor və qalxan çənbər bağırsaq nahiyəsində ağrı ilə gedir. Kəskin və fasiləsiz, xroniki gedişli balantidiaz bağırsaq və bağırsaqdan kənar ağırlaşmaların – qanaxma, yoğun bağırsaq xorasının perforasiyası, düz bağırsağın sallanması, peritonit, qaraciyər absesləri, hipoxrom anemiyanın inkişafına gətirib çıxara bilər. Balantidiazın kəskin formasında spesifik etiotrop müalicə aparmadıqda letal sonlanma riski çox yüksəkdir. Patologiyanın həddən artıq ağır forması xəstəliyin helmintozlar və kəskin bağırsaq infeksiyaları ilə yanaşı klinik gedişində qeyd olunur.

Balantidiazın diaqnsotikası və müalicəsi
Balantidiaza şübhə olduqda xəstələr infeksionistə müraciət edirlər. Xəstəlik epidemioloji anamnez və klinik təzahürlərə əsasən ehtimal oluna bilər; diaqnozun yekun təsdiqi və verifikasiyası bağırsağın endoskopik müayinəsi və laborator analizlər aparıldıqdan sonra mümkündür.

Balantidiazın kəskin mərhələlərində rektoromanoskopiya və ya kolonoskopiya zamanı bağırsaqda infiltrativ-xoralı ocaqlar; xəstəliyin xroniki gedişində isə kataral-hemoragik və ya xoralı zədələnmələr aşkarlanır. Patologiyanın etibarlı sübutu təzə nəcisdə və ya bağırsağın zədələnmiş nahiyələrinin sıyrıntısında balantidilərin vegetativ formalarının olmasıdır. Sistlərin tapılması tranzitor daşıyıcılıqdan xəbər verir. Balantidiazın diaqnostikasında patologiya bakterial dizenteriya, amöbiaz, lyamblioz, kriptosporidioz, disbakterioz, qeyri-spesifik xoralı kolitlə differensiasiya olunur.


Təsdiqlənmiş balantidiazlı pasientlər infeksion stasionarda hospitalizasiya olunur. Etiotrop müalicə məqsədilə antibakterial preparatlar (monomisin, oksitetrasiklin, ampisillin) və ya antiprotozoy preparatlar (metronidazol, tinidazol) təyin olunur. Adətən, 2-3 beşgünlük müalicə tsiklləri həyata keçirilir. Sistemli dərman terapiyası kolloid-dispersion norsulfazol duzları ilə klizmalarla tamamlana bilər. Eyni zamanda