n dövrdə qan analizində çox zaman leykositlərin və trombositlərin miqdarının azaldığı müəyyən edilir. 25% hallarda qısa müddətli mülayim sarılıq (əksərən skleranın piqmentasiyası və biokimyəvi təzahürlər) qeydə alınır. İnfeksiya xroniki şəkil aldıqda sarılıq epizodları və qaraciyər transferazasının aktivliyinin yüksəlməsi xəstəliyin kəskinləşmə dövrlərini müşayiət edir.

Hepatit C-nin ağır gedişinə 1%-dən az hallarda təsadüf olunur. Belə vəziyyətlərdə autoimmun dəyişikliklər: aqranulositoz, aplastik anemiya, periferik sinirlərin nevriti inkişaf edə bilər. Ağır formalarda anticisimlərə qədərki mərhələdə letal sonluq mümkündür.

Hepatit C adətən ləng inkişaf edərək, illərlə aşkar olunmaya bilər. Əksər pasiyentlərdə qaraciyər toxuması kifayət qədər dağıldıqda xəstəlik özünü büruzə verir. Çox zaman diaqnoz qoyulduqda artıq sirroz və ya qaraciyərin hepatosellülyar xərçəngi inkişaf etmiş olur.

Hepatit C – diaqnostika
Diaqnoz seroloji müayinələrin nəticələrinə (virusa qarşı anticisimlər – IgM immunoferment analiz və RIBA vasitəsilə müəyyən edilir), eləcə də PZR ilə qanda virusun RNT-nin təyininə əsasən qoyulur. yanlış müsbət reaksiyanın olma ehtimalı ilə əlaqədar PZR 2 dəfə aparılır.

Anticisimlərin və RNT-nin aşkarlanması hepatit C-yə yoluxmanı təsdiqləyir. Qanda IgG-nin təyini həm orqanizmdə virusun olmasına, həm də keçirilmiş infeksiyaya dəlalət edə bilər. Pasiyentlərə qaraciyərin biokimyəvi sınaqları, koaquloqramma, qaraciyərin USM, mürəkkəb hallarda isə qaraciyərin biopsiyası təyin oluna bilər.

Hepatit C – müalicə
Hepatit C zamanı terapevtik taktika hepatit B ilə analojidir: 5№-li pəhriz (yağların istifadəsinin məhdudlaşdırılması), gündəlik rasiondan öd və qaraciyər fermentlərinin sekresiyasını stimulə edən məhsulların (duzlu, yağlı, konservləşdirilmiş qidalar) çıxarılması, lipolitik aktiv maddələrin (pektin, sellüloza) və mayenin qəbulunun artırılması, spirtli içkilərdən tamamən imtina edilməsi.

Virus hepatitinin spesifik terapiyası interferonla