10-12 saatdan bir bölünürlər. Vegetativ formalar nazik bağırsağın yuxarı şöbələrində məskunlaşırlar. Lyambliyaların sistaları oval formada olub, ikikonturlu qişa – kapsulla əhatə edilir. Trofozoitlərdən fərqli olaraq, sistalar hərəkət etmirlər. Onların uzunluğu 8-14mkm, eni isə 5-8 mkm təşkil edir. Sistalar yoğun bağırsaqda lokalizasiya olunur. Onlar insan orqanizmdən kənarda, xarici mühitdə öz həyat qabiliyyətini uzun müddət qoruya bilir.


İnfeksiya mənbəyi lyambliya sistalarını nəcislə ifraz edən xəstə insan sayılır. Lyambliya daşıyıcıları olan heyvanların (it, pişik, dəniz donuzu, dovşan və s.) epidemioloji rolu inkar edilmir. Törədicilərin mexaniki ötürücülərinə milçək, tarakan və digər həşəratlar aiddir. Yoluxma fekal-oral mexanizmlə; su, qida, kontakt-məişət yolu ilə baş verir. İnfeksiyanın yayılmasında qaynadılmamış su, qida məhsulları, ümumi əşyalar, lyambliya sistaları ilə çirklənmiş torpaq başlıca rol oynayır. 10 yaşa qədər dövr, hipotrofiya və distrofiya, öd yollarının anadangəlmə anomaliyaları, turşuluğun və fermentativ aktivliyin azalması ilə gedən mədə-bağırsaq xəstəlikləri, zülal aclığı və s. lyamblioza yoluxmanı asanlaşdırır. Parazitar infeksiya yaz-yay aylarında daha çox qeydə alınır.

Lyambliozun patogenezi
Həzm traktına düşən sistalar onikibarmaq bağırsağa çataraq, orada vegetativ formalara çevrilir. Burada, eləcə də acı bağırsağın proksimal hissəsində lyambliyalar epitel xovlarına birləşərək, enterositlərin mexaniki zədələnməsinə, nazik bağırsaq divarının sinir uclarının zədələnməsinə, sorulma prosesinin pozulmasına səbəb olurlar. Bu proseslər mədə-bağırsaq traktının iltihabı (duodenit, enterit), ikincili fermentopatiya, malabsorbsiya sindromu, disbakterioz, xroniki endogen intoksikasiya sindromu ilə nəticələnir. Lyamblioz helmintozların və digər bağırsaq infeksiyalarının (salmonelyoz, dizenteriya, iersinioz) xronikləşməsinə gətirib çıxara bilər.

Sübut olunmuşdur ki, lyambliyalar sinir toxumasına tropluğa malik toksin ifraz edirlər.