irsi neonatal displaziyalarla (diastrofik displaziya, Larsen sindromu) aparmaq lazımdır. Exoqrafik və ya genetik (amniosentez) metodların köməyilə atelosteogenezin prenatal diaqnostikası da mümkündür.

Atelosteogenezin istənilən formasının spesifik etiotrop müalicəsi hazırda mövcud deyil. Dəstəkləyici terapiya doğuşdan sonra reanimasion tədbirlər, bəzi hallarda ürək qüsuru və başqa daxili patologiyaların korreksiyası məqsədilə cərrahi müdaxilə vasitəsilə həyata keçirilir. Proqnoz həddən artıq pisdir. Belə ki, yalnız bəzi atelosteogenezli pasientlər bir yaşına qədər yaşaya bilir; tək-tük klinik hallarda pasientlərin yuxarı yaşlaradək yaşaması qeyd