Qardner sindromu – yoğun bağırsağın polipozunun dəri, sümüklər və yumşaq toxumaların xoşxassəli şişləri (osteoma, fibroma, neyrofibroma, epitelial kista və s.) ilə müştərək şəkildə inkişaf etdiyi irsi xəstəlikdir. Patologiya uzun müddət simptomsuz gedə və ya qarında köp və qurultu, nəcisin pozulması ilə təzahür edə bilir. Polipoz bəzi hallarda qanaxma və yaxud bağırsaq keçməməzliyi ilə ağırlaşır. Qardner sindromunun rast gəlindiyi pasiyentlərdə kolorektal xərçəngin yaranma ehtimalı yüksək olur. Diaqnoz şikayətlər, ailəvi anamnez, rentgenoqrafiya, KT, MRT, USM, endoskopiya və digər müayinələrin nəticələri əsasında qoyulur. Müalicə məqsədilə endoskopik polipektomiya aparılır və ya bağırsağın zədələnmiş hissəsi rezeksiya olunur.

Qardner sindromu barədə ümumi məlumat
Qardner sindromu – nadir rast gəlinən genetik xəstəlikdir. Polipoz əsasən düz və siqmavari bağırsaqda müşahidə olunur, lakin poliplər bağırsağın digər hissələrində də inkişaf edə bilir. Sindrom ilk dəfə 1951-ci ildə amerikalı həkim-genetik E.C.Qardner tərəfindən təsvir olunmuşdur. Tibb ədəbiyyatında 100-dən artıq insanın bu xəstəliyə tutulması barədə məlumatlar qeyd olunmuşdur. Yoğun bağırsağın poliplərinin kolorektal xərçəngə çevrilmə riski orta hesabla 95% təşkil edir.

Qardner sindromunun yaranma səbəbləri
Qardner sindromunun yaranma səbəbləri
Qardner sindromu autosom-dominant tip üzrə ötürülür. Bağırsaq və bağırsaqdan kənar klinik təzahürlərin ifadəliliyi dəyişkən olur. Qardner simptomunun ilkin əlamətlərinə adətən 10 yaşdan yuxarı uşaqlarda təsadüf olunur. Xəstəlik gec başlanaraq, 20 yaşdan sonra inkişaf edə bilir. Bəzən Qardner sindromlu xəstələrdə yoğun bağırsağın polipozu, osteoma və yumşaq toxumanın şişləri ilə yanaşı mədə, nazik və onikibarmaq bağırsağın polipləri aşkarlanır.


Qardner sindromunun əlamətləri
Qardner sindromunun əlamətləri
Qardner sindromu xarakterik triada: yoğun bağırsağın aşağı şöbələrinin diffuz polipozu, yastı və borulu sümüklərin osteomaları, dəri və yumşaq