. Udma aktının pozulması nəticəsində qida tənəffüs yollarına düşə və aspirasion pnevmoniya inkişaf edə bilə. Bu isə spinal amiotrofiyanın ölüm təhlükəli fəsadlaşması ola bilər.

Erkən uşaqlıq forması (SƏA II) uşağın 6 ayından sonra meydana çıxır. Bu dövrdə uşaqlar kafi fiziki və sinir-psixi inkişafa malik olurlar. Yaşla əlaqəli normal göstəricilərə uyğun olaraq onlar başlarını saxlayır, fırladır, otura və dura bilirlər. Lakin əksər klinik hallarda uşaqlar gəzməyi öyrənməyə çatdıra bilmirlər. Verdinq-Hoffman amiotrofiyasının bu forması, adətən, keçirilmiş qida intoksikasiyaları və ya başqa kəskin infeksion xəstəliklərdən sonra büruzə verir.

Başlanğıc dövrdə periferik parezlər aşağı ətraflarda meydana çıxır. Sonra onlar kifayət qədər sürətlə yuxarı ətrafların və gövdənin əzələlərinə yayılır. Diffuz əzələ hipotoniyası inkişaf edir, dərin reflekslər sönür. Vətərlərin kontrakturası, barmaqların tremoru, dil əzələlərinin qeyri-iradi yığılması (fassikulyasiya) müşahidə olunur. Gecikmiş mərhələlərdə tənəffüs çatışmazlığınadək proqressivləşən bulbar simptomlar prosesə qoşulur. Xəstəliyin gedişi anadangəlmə Verdinq-Hoffman amiotrofiyası ilə müqayisədə daha ləngdir. Pasientlər 15 yaşına qədər yaşaya bilirlər.

Kuqelberq-Velander amiotrofiyası (SƏA III) – uşaqların xoşxassəli spinal amiotrofiyasıdır. 2 yaşdan sonra, ayrı-ayrı klinik hallarda isə 15-30 yaşlarda təzahür edir. Psixi inkişafın ləngiməsi baş vermir; pasientlər uzun müddət sərbəst hərəkət etmə qabiliyyətinə malik olurlar. Onlardan bəziləri özünə qulluq qabiliyyətini itirmədən qocalığa qədər yaşaya bilirlər.

Verdinq-Hoffman amiotrofiyasının diaqnostikası
Diaqnostik baxımdan nevroloq üçün xəstəliyin ilk simptomlarının meydana çıxdığı yaş və onların inkişaf dinamikası, pasientin nevroloji statusu (ilk növbədə həssaslığın tamamilə saxlanması fonunda periferik tipli hərəkət pozulmaları), yanaşı anadangəlmə anomaliyaların və sümük deformasiyalarının mövcudluğu mühüm əhəmiyyət kəsb edir. Anadangəlmə