n barmaqların deformasiyası – «baraban çubuqları» ilə birgə rast gəlinir. Belə dırnaqlar əksər hallarda hipertrofik pulmonar osteoartropatiyanın (bronxoektaziya xəstəliyi, ağciyərin vərəmi, emfizeması, absesi və xərçəngi, irinli plevrit) təzahürü sayılır. Həmçinin dırnaqların bu tip deformasiyası «göy tipli» anadangəlmə ürək qüsurları, lənggedişli septik endokardit, ürək çatışmazlığı, aortanın anevrizması, qaraciyərin biliar sirrozu üçün xarakterikdir. Bəzən «hippokrat dırnaqları» hər hansı bir patoloji vəziyyətlə əlaqəli olur, irsi və ya anadangəlmə xarakter daşıyır.

Onixoqrifoz və ya dırnaqların «quş caynağı» şəklində deformasiyası dırnaq lövhələrinin əyilmə və qalınlaşması ilə səciyyələnir. Dırnaqlar buynuz və ya spiral formaya, sarı, boz və ya qara rəngə malik olur. Onixoqrifoz yaşlı şəxslərdə, dar ayaqqabıdan istifadə, barmaqların yanıqları və ya donması, onixomikoz, generalizə olunmuş kandidoz və s. nəticəsində inkişaf edir.

Koylonixiya – qaşıqşəkilli deformasiya yalnız əl barmaqlarının dırnaq lövhələrində qeydə alınır. Dırnaqların səthi çuxur formasında olur, lakin onların qalınlıq və strukturu dəyişilmir. Qaşıqşəklii deformasiyaya mexaniki zədələnmələr, turşu və qələvilərin təsiri, irsiyyət, az hallarda isə xəstəliklər (Addison xəstəliyi, dəmirdefisitli anemiya, qarın yatalağı və s.) səbəb ola bilər.

Platonixiya (yastı dırnaqlar) adətən anadangəlmə olur. Bununla yanaşı onun peşə amillərinin təsiri, psoriaz, qaraciyər sirrozu fonunda inkişafı mümkündür. Belə hallarda bütün dırnaq lövhələri zədələnir.

Dırnaqlarda köndələn şırımlar (Bo xətləri) qrip, sarılıqdan sonra, eləcə də Reyno xəstəliyi, sirinqomieliya, anoreksiya zamanı yarana bilər. Şırımların dərinliyi dırnaq matriksinin zədələnmə ağırlığından asılı olub, 1 mm-ə çata bilər. Xəttlərin rəngi dırnaq lövhəsinin rəngindən seçilmir. Şırım və daraqların sayı çox olduqda dırnaq dalğavari forma alır. Boylama şırımlar (büzməli dırnaqlar) adətən qeyri-düzgün və ya balanslaşdırılmamış qidalanma,