elastiklik və parlaqlıq verir. Normada dırnaq lövhəciyinin bütün qatları bir-birinə sıx bitişir. Aqressiv amillərin təsirindən qatlar arasında məsamə və ya çatlar yarana bilər, onların ölçüsü artdıqca dırnaq lövhəciyinin soyulmasına səbəb olan boşluq formalaşır.


Dırnaqların soyulması ekzogen və endogen amillərlə bağlı olur. Əllərin məişət kimyası, qələvi məhlullar, qaynar su ilə tez-tez təması dırnaqların soyulması ilə nəticələnir. Formaldehid tərkibli dırnaq boyası, süni dırnaqların çıxarılma taktikasının pozulması, dırnaqların uzadılması üçün vasitələr, habelə onların manikür alətləri ilə düzgün işlənilməməsi də dırnaq lövhəciyinə zədələyici təsir göstərir. Belə hallarda dırnaqların kövrəklik və qabıqlanması susuzlaşma və onların strukturunda yağabənzər maddənin miqdarının azalması ilə izah olunur. Həmçinin soyulan dırnaqlar musiqiçilər (pianist, gitarist, arfist və s.) «peşə xəstəliyi» ola və ya dırnaq lövhəciyinin mexaniki travması (əzilmə, sıxılma, manikür və pedikür zamanı zədələnmə), onixofagiya, onixotillomaniya nəticəsində meydana çıxa bilər.

Dırnaqların soyulmasının ən geniş yayılmış endogen səbəbi zülal, maqnezium, kalsium, kükürd, kremnium, sink, fosfor, selen çatışmazlığı ilə müşayiət olunan qeyri-düzgün, balanslaşdırılmamış qidalanmadır. Eləcə də bu problem MBT, qaraciyər, öd yolları xəstəliyi, endokrin sistemin patologiyaları, dəmirdefisitli anemiya, ekzema və qırmızı yastı dəmrovdan əziyyət çəkən insanlarda yarana bilər.

Bundan əlavə onixolizis travma, intoksikasiyalar (o cümlədən medikamentoz), dəri xəstəlikləri (psoriaz, ekzema, piodermiya, anadangəlmə epidermolizis və s.), mikozlarla (rubrofitiya, epidermofitiya, kandidoz) bağlı ola bilər.

Soyulan dırnaqların xüsusiyyətləri
Onixoşizis zamanı dırnaq lövhəciyi köndələn istiqamətdə (sərbəst kənar boyunca) soyulur. Qabıqlanmaya dırnağın yalnız uzanan hissəsi məruz qalır. Dırnağı kəsdikdən sonra onun əsas hissəsi normal görünür. Lakin dırnaq lövhəciyi uzandıqca yenidən qatlara