u maddələrin orqanizmdən çıxarılmasına şərait yaradır. Fiziki yüklənmə, emosional gərginlik zamanı hətta sağlam adamlarda da tər ifrazının güclənməsi müşahidə edilir.

Hiperhidroz neyro-psixi, somatik xəstəliklərin əlaməti kimi və ya şəxsi gigiyena qaydalarına riayət olunmadıqda inkişaf edə bilər.

Klinik olaraq, birincili və ikincili hiperhidroz ayırd edilir. Birincili hiperhidroz əsasən yeniyetmələrdə qeydə alınır. Onun rastgəlmə tezliyi 1%-ə bərabərdir. İkincili hiperhidroz isə bir qayda olaraq, nevroloji, endokrin və ya somatik xəstəliklərin fonunda yaranır. Hiperhidrozun yaranma səbəblərini təyin etməklə pasiyentin müayinə və mülaicə proqramını tərtib etmək mümkündür. Belə ki, generalizəolunmuş hiperhidroz zamanı şiş, endokrin və infeksion xəstəliklər inkar edilməlidir.

Tər dəri səthindəki məsamələrdən ifraz olunur. Tərləmə prosesi maddələr mübadiləsi, qan dövranı, ifrazar, reproduktiv proseslərə cavbdehlik daşıyan vegetativ sinir sistemi tərəfindən tənzimlənir. Vegetativ sinir sistemi 2 hissəyə ayrılır: simpatik və parasimpatik.

Tər ifrazını simpatik sinir sistemi tənzim edir. Onun hiperfunksiyası zamanı tər vəzilərinin normal fəaliyyəti pozulur: cüzi həyəcan dərhal güclü tərləmə ilə müşayiət olunur. Müasir tibb elmi bir-birilə əlaqəli olan bu proseslərin təkanverici mexanizmi və hiperhidrozun yaranma səbəbləri barədə dəqiq fikir yürüdə bilmir.

Hiperhidrozun müalicə üsulları
Hiperhidrozun əməliyyatsız müalicəsi
Hiperhidrozun konservativ müalicə üsullarını təsvir etməzdən əvvəl bu problemdən əziyyət çəkən insanlara bir neçə məsləhət vermək lazımdır.

Tər insan orqanizmində yaranan bioloji maye olduğundan o, bakteriyaların inkişafı üçün əlverişli qidalı mühit sayılır, bu da dəri örütklərinin qoruyucu funksiyalarının pozulmasına və dəri xəstəliklərinin: sürtülmələr, bişməcələr, eləcə də göbələk mənşəli və irinli-iltihabi xəstəliklərin inkişafına gətirib çıxarır.

Hiperhidrozla mübarizənin əsas şərti şəxsi gigiyena qaydalarına riayət