xəstəlikdir.
Qazanılmış koylonixiyalar 3 formada qeydə alınır:

Yenidoğulmuşların müvəqqəti koylonixiyası – fizioloji nazik quruluşla əlaqədar dırnaqların deformasiyasıdır. Bu zaman terapevtik müdaxilə tələb olunmur, uşaq böyüdükcə dırnaqlar normal forma alır.
Xroniki somatik xəstəliklərin (infeksiya, anemiya, qalxanabənzər vəzinin patologiyaları) əlaməti kimi.
Qida borusunun yastı hüceyrəli xərçənginin yaranma riski ilə müşayiət olunan Plammer-Vinson-Paterson-Kelli sindromu zamanı
Koylonixiyanın əlamətləri
Patoloji prosesin klinik gedişində 2 mərhələ ayırd edilir. Koylonixiyanın erkən mərhələsində nazilmiş dırnaq lövhəsi yastılanır, mərkəzində kiçik çökəklik yaranır. Dırnaq səthinin rəngi və hamarlığı dəyişilmir. Terapevtik müdaxilə olmadıqda proses gecikmiş mərhələyə keçir, belə hallarda dırnaqaltı toxumalar da zədələnir, bütün dırnaq toxumasında distrofik proseslər baş verir, bu da dırnağın kövrəkləşməsi, kənarlarının soyulması və uclarının yuxarı qalxmasına gətirib çıxarır. Dırnaq səthində kələkötürlüyün olmamasına baxmayaraq, qaşıqşəkilli deformasiya ona qeyri-estetik görünüş verdiyindən pasiyentlərdə diskomfort yaranır.


Dırnaqaltı hiperkeratoz artır, nadir hallarda dırnaq ətrafında dərinin soyulması izlənilir. Proses əsasən ikinci və üçünçü əl barmaqları, bəzən isə ayaq barmaqlarında müşahidə edilir. Koylonixiyanın yalnız ayaqlarda lokalizasiyası barədə məlumatlar mövcuddur. Koylonixiya heç bir zaman subyektiv hissiyyatla müşayiət olunmur. Paralel olaraq əsas xəstəliyin əlamətləri kəskinləşir. Dırnaq lövhəsinin zədələnmə dərəcəsi patologiyanın ağırlığından asılı olur.

Koylonixiyanın diaqnostika və müalicəsi
Klinik diaqnoz dermatoloq tərəfindən qoyulur. Diaqnostika anamnez və klinik təzahürlərə əsaslanır, adətən heç bir çətinlik törətmir. Koylonixiyaya şübhə yarandıqda su testi aparılır: dırnaq səthinin mərkəzinə su damcısı qoyulur. Damcı yayılmadıqda diaqnoz təsdiq olunur. Diaqnostikanın ikinci mərhələsində dermatoskopiya və dırnağın