n zədələnmiş nahiyəsindən götürülmüş sıyrıntının mikroskopik müayinəsinin köməyilə dırnaq lövhəsinin mikotik zədələnməsi inkar edilir. Koylonixiyanın gecikmiş mərhələsində endokrinoloq, kardioloq, hematoloq, genetik və onkoloqun konsultasiyası ilə tam klinik-laborator müayinə (hipoxrom anemiya, qalxanabənzər vəzin hormonları) aparılır. Koylonixiya dırnaqların psoriazı, onixomikoz, hemoxromatoz, Addison xəstəliyi, Reyno xəstəliyi, qırmızı qurd eşənəyi, onixodistrofiyanın digər formaları ilə differensiasiya olunur.

Koylonixiyanın adekvat terapiyası yalnız xəstəliyin səbəbi müəyyən edildikdən sonra təyin edilir. Koylonixiya travma və ya kimyəvi patogen vasitə ilə əlaqədar yarandıqda bu amillər uzaqlaşdırılmalıdır. Xarici terapiya müəyyən məhlul və kremlərlə okklüziv sarğıların təyinindən ibarətdir. Bundan əlavə iltihabəleyhinə preparatlar, sidik çövhəri, vitamin və minerallardan istifadə olunur. Müalicə sxemi fərdi qaydada seçilir. Müalicə vaxtında aparıldıqda proqnoz qənaətbəxş