pozulması, dırnaq lövhəciyinin səliqəsiz kəsilməsi, anhidroz, yerli dəri infeksiyaları aiddir. Endogen amillərə immun pozğunluqlar, dərinin sensibilizasiyası, dermada gedən metabolik dəyişikliklər, yaşla bağlı hormonal pozuntular, toxumaların fizioloji qocalması, xroniki dermatoz, varikoz, keratozu misal göstərmək olar. Dırnaqların bu tipp deformasiyası sifilis xəstəliyində izlənilə bilər. Nadir hallarda naməlum gen mutasiyaları nəticəsində anadangəlmə onixoqrifozun yaranması barədə məlumatlar mövcuddur. Xəstəliyin patogenezi sona qədər öyrənilməmişdir. Onixoqrifozun yalnız bir inkişaf amili dəqiq təyin edilmişdir, bu, dırnaq lövhəciyinin qidalanmasının pozulmasıdır.


Onixoqrifozun əsasını travma, dar ayaqqabıdan istifadə, donma təşkil etdikdə dırnaq altında hematomalar əmələ gəlir. Onlar dırnaq ətrafı toxumalara təzyiq göstərərək, qidalanmanı pozur, dırnaq matriksində dəyişikliklərə səbəb olur. Hüceyrə daxilində ekksudatın toplanması ilə əlaqədar buynuz hüceyrələr qalınlaşır, onlarda metabolik proseslər disproporsional şəkildə pozulur. Eyni zamanda zədələnmiş keratinositlər iltihabönü sitokinlər ifraz edir. Bu zülalların iştirakı ilə dermada iltihab yaranır. Т-limfositlər dırnaqətrafı toxumalarda və dırnaq matriksində ekssudativ və proliferativ prosesləri gücləndirən interleykin hasil edir. Epidermisin şişkinləşən və tərkibini dəyişən buynuz hüceyrələri sürətlə bölünməyə başlayır. Keratinositlər üst-üstə yığılaraq, dırnaq lövhəciyinin forma və rəngini dəyişir.

Yaranmış hiperkeratoz dırnağın dırnaq yatağı ilə əlaqəsini pozur. Hipertrofiyalaşmış dırnaq formalaşır. Onixoqrifoza infeksiya və ya hipohidrozla assosiasiyalı olduqda dırnaqaltı hematomadan savayı yuxarıda qeyd olunanlara bənzər proseslər baş verir. Xroniki iltihab dırnaq yatağının infiltratlaşmasına səbəb olur, makriksdə və buynuz lövhəciyin bütün uzunluğu boyunca buynuzlaşma proseslərini stimulyasiya edir, nəticədə hiperkerotik dırnaq əmələ gəlir.

Enoxoqrifoz endogen triggerlər tərəfindən