n törədildikdə buynuz lövhəciklərin hipertrofiyasının əsasında dəri və onun artımlarının fizioloji xüsusiyyətlərinin yaşla bağlı dəyişiklikləri fonunda gedən immun pozğunluqlar dayanır. Yaş artdıqca dırnaq matriksi nazilir, onun tərkibində su və lipidlərin miqdarı azalır. Epidermis və dermada qan damarlarının bir hissəsi obliterasiyaya uğrayır. Bütün bu proseslər dəri artımlarının trofikasının pozulmasına, dırnağın kimyəvi tərkibinin dəyişilməsinə gətirib çıxarır.

Bu fonda dəriyə hər hansı bir təsir dermada iltihabi reaksiyaya səbəb olur, keratinositlərin proliferasiya və qeyri-düzgün böyüməsini gücləndirir. Bu proseslərlə əlaqədar dırnaqaltı hiperkeratoz yaranır, dırnaq qalınlaşır, rəngini dəyişir, deformasiyalaşır, zamanla caynaq forması alaraq, dırnaq yatağı ilə əlaqəsini hissəvi itirir. 60 yaşdan yuxarı pasiyentlərdə inkişaf edən damar çatışmazlığı, dərman sensibilizasiyası və şəkərli diabet (damarların həddindən artıq kövrəkliyi) onixoqrifozu daha da dərinləşdirir.

Onixoqrifozun təsnifatı və əlamətləri
Dermatologiyada onixoqrifozlar 2 formaya ayrılır: anadangəlmə və qazanılmış. Patoloji prosesin səbəbindən asılı olan adekvat terapiya məhz bu bölgüyə əsasən müəyyən edilir.

Klinik olaraq onixoqrifozun 2 inkişaf mərhələsi ayırd edilir. Xəstəliyin erkən mərhələsində dırnaq lövhəciyi ətrafı və onun altında yerləşən yumşaq toxumalarda ağrı müşahidə olunur. Patoloji proses adətən ayaq barmaqlarında lokalizasiya olunduğundan yerimə zamanı ağrı və diskomfort yaranır. Dırnaq lövhəciyinə cüzi təzyiq ağrı hissinin güclənməsi ilə müşayiət olunur. Zamanla dırnaq qalınlaşmağa başlayır və dırnaq yatağı səviyyəsindən yuxarı qalxan qeyri-təbii buynuz çıxıntı formalaşır. Dırnağın qalınlığı 1 mm-dən çox olduqda bu, onixoqrifozun başlanmasından xəbər verir. Dırnaq tündləşir, bərkiyir, onu kəsmək çətinləşir. Bır sıra hallarda dırnaq lövhəciyinin kənarı dəriyə batır.

Onixoqrifozun ikinci mərhələsində hipertrofiyalaşan dırnaq lövhəsində dərin köndələn və boylama