Pəncənin hiperkeratozu – onun alt səthində epidermisin həddindən artıq buynuzlaşması və qalınlaşması ilə səciyyələnir. Pəncənin hiperkeratozu dərinin kobudlaşması və quruması, döyənəklər, ağrılı və qanayan çatların yaranması ilə təzahür edir. Diaqnostika pəncənin dermatoloq, podoloq və ya ortoped tərəfindən xarici müayinəsi, biopsiya yolu ilə dəridən götürülən materialın histoloji analizinin nəticələrinə əsaslanır. Pəncənin hiperkeratozun müalicəsi kompleks şəklində aparılır: ayaq vannaları, dabanın pilinqi, tibbi pedikür, xüsusi kosmetik vasitələrin tətbiqi.

Pəncənin hiperkeratozu barədə ümumi məlumat
Pəncənin hiperkeratozu (buynuz qatın sərtləşməsi) epidermisin buynuz qatının 1 sm-ə qədər və daha çox qalınlaşması ilə xarakterizə olunur. Hiperkeratozun ağırlaşmalarına nöqtəvi hemorragiyalar (qansızmalar), yümşaq (barmaqların arasında, dırnaqda) və bərk (köklü) döyənək, xoralar aiddir. Qansızma və döyənəklər sağlamlıq üçün təhlükə daşımır və yerimə zamanı diskomfort törətmir. Onlar xüsusi prosedurlarla aradan qaldırılır. Xoralar əsasən şəkərli diabetdən əziyyət çəkən xəstələrdə müşahidə olunur, belə hallarda kosmetik prosedurlar əsas xəstəliyin müalicəsi ilə birgə aparılır.

Adətən dabanda buynuz qatının bərkiməsi fonunda çatlar əmələ gəlir, bu da müəyyən narahatlıqlar törədir. Lakin onların inkişafı hər zaman hiperkeratozla birbaşa bağlı olmur, onlar daban dərisinə kifayət qədər qulluq edilmədikdə da yarana bilər.


Pəncənin hiperkeratozunun yaranma amilləri
Hiperkeratozun yaranmasında iştirak edən amillər 2 qrupa bölünür:

1. Ekzogen (xarici) amillər.
Pəncənin bəzi hissələrinin uzunmüddətli yüklənməsi hiperkeratozun formalaşmasına səbəb olur. Təzyiq nəticəsində dərinin bazal hüceyrələri sürətlə çoxalmağa başlayır. Normada epidermisin yuxarı qatında yerləşən hüceyrələr qoparaq, yeniləri ilə əvəz olunur. Hüceyrələrin aktiv bölünməsi zamanı bu proses ləngiyir, epidermisin buynuz qatı qalınlaşır, hiperkeratoz yaranır.

Hiperkeratozun ən geniş