Qocalıq lentiqosu (qaraciyər ləkəsi) – yaşla bağlı metabolik dəyişikliklər fonunda ultrabənövşəyi şüaların təsirindən yaranan xoşxassəli sadə piqment ləkəsidir. Gənclik dövründə dərisini günəş şüalarının birbaşa təsirindən müdafiə etməyən yaşlı şəxslərdə yaranır. Qocalıq lentiqosu diametri 1 sm-dən kiçik olan, qeyri-müəyyən sərhədlərə malik qəhvəyi rəngli yastı ləkədir. Dərinin açıq nahiyələrində lokalizasiya olunur. Diaqnoz anamnestik məlumatlar, klinik şəkil, dermatoskopiya və biopsiyanın nəticələrinə əsasən qoyulur. Qocalıq lentiqosu müalicə tələb etmir. Pasiyentin istəyini nəzərə alaraq, fotocavanlaşdırma, təmizləyici və ağardıcı vasitələr tətbiq oluna bilər.

Qocalıq lentiqosu barədə ümumi məlumat
Qocalıq lentiqosu – yaşlı şəxslərdə günəş şüalarının təsirindən melanositlərin xoşxassəli proliferasiyası zamanı yaranan ləkədir. Bu nöqteyi-nəzərdən qocalıq lentiqosu dərinin yaşla bağlı hiperkeratozu nəticəsində əmələ gələn vulqar piqment ləkəsini və ya çilləri xatırladır. Lentiginoz ləkənin əsas fərqləndirici xüsusiyyəti onun bir neçə amilin birgə təsirindən formalaşmasıdır. Lentiqo yaşlı bağlı dəyişikliklər, hormonal pozğunluqlar və günəş yanığı fonunda yaranır. Yerli dermatoloqların məlumatlarına əsasən 60 yaşlı pasiyentlərin 50%-dən çox hissəsində minumum bir və ya iki lentiginoz ləkə qeydə alınır. Qocalıq lentiqosu daimi hiperinsolyasiya zamanı ultrabənövşəyi şüaların kumulyativ təsiri nəticəsində meydana çıxır. Bu ləkələrdən əsasən açıq dərili insanlar əziyyət çəkir.

Qocalıq lentiqosu cins, fəsillə bağlı olmur, qeyri-endemik sayılır. Lentiqonun digər növlərindən fərqli olaraq, heç vaxt maliqnizasiyaya uğramır, lakin o, bir sıra hallarda keçid (xərçəngönü) nevus və ya bədxassəli lenqitiqonu xatırlatdığından bu törəmələrlə dəqiq differensial diaqnostika aparılmalıdır. XX əsrin ortalarına qədər dermatologiyada lentiqo yastı melanostitar nevusun bir forması kimi qiymətləndirilirdi. Lakin venalı dermatoloqların elmi fəaliyyətləri sayəsində 1962-cı ildən