n inkişaf mərhələlərinin ümumqəbulolunmuş təsnifatı mövcud deyil. Müxtəlif tədqiqatçılar tərəfindən xəstəliyin 4-6 mərhələsi ayırd edilir.

sellülitin I mərhələsi dərinin zəif nəzərə çarpan ödemi və şişkinliyi ilə xarakterizə olunur. Dərinin relyefi pozulmur, lakin zədələnmiş nahiyələrdə regenerasiya prosesləri uzun müddət davam edir (sıyrıntı və yaralar gec sağalır). Toxumalarda durğunluq halları, dərialtı piy qatında mayenin ləngiməsi, hüceyrə arası mayedə parçalanma məhsullarının toplanması qeydə alınır.
sellülitin II mərhələsi dərinin nahamar relyefi ilə təzahür edir. Əzələ gərginliyi zamanı dəri səthindəki qabarlar daha ifadəli olur. Venoz və limfa sistemləri toxumalardan mayenin axınını təmin edə bilmir, bu da toxumadaxili mayenin damarlara təzyiqinin artmasına səbəb olur. Ödem, toxumaların gərginliyi və toksinlərin toplanması piy yığınlarının bərkiməsinə gətirib çıxarır.
sellülitin III mərhələsi (mikronodulyar) asanlıqla nəzərə çarpır. Dərinin 2 barmaq arasında sıxılması zamanı «portağal qabığı» effekti izlənilir. Toxumaların ödemi arteriyaları sıxır. Venoz və arterial qan dövranında durğunluq yaranır. Kapilyarların divarları zəifləyir, onların keçiriciliyi yüksəlir. Limfa və qan toxumalara hopur, dəridə daimi sıyrıntılar müşahidə edilir. Birləşdirici toxuma çoxalır və kapsul şəklində piy toxumalarını əhatə edir – “mikronodul” bərkimələr formalaşır.
sellülitin IV mərhələsi zədələnmə nahiyəsinin gözlə görünən kobud dəyişiklikləri ilə səciyyələnir: dəridəki kələ-kötürlük hətta əzələlərin boşaldıqda belə keçib getmir. Mikronodullar birləşərək, makronodullar və ya «sellülit daşları» əmələ gətirir. Birləşdirici toxuma daha da artır. Sellülitli zonaların qan təhcizatının zəif olması dəriyə soyuqluq və göy çalartı verir. Dəriyə təzyiq ağrı hissiyyatı ilə müşayiət olunur.
Sellülitin V və VI mərhələləri zədələnmənin daha iri sahələri əhatə etməsi və dəyişikliklərin ifadəli olması ilə xarakterizə edilir. Bu mərhələlərdə sellülitə çiyin və qollarda da təsadüf