köpük, losyon, dezinfeksiyaedici salfetlərdən istifadə edilməməsi, ülgüclə təmizləmə teznikasının pozulması: tüklərin böyümə istiqamətinin əksinə təmizlənilməsi, küt ülgücdən istifadə və s. tüklərin inkişafının pozulmasına gətirib çıxara bilər. Quru dəri, qıvrım tüklərə malik insanlar belə hallara tez-tez məruz qalır.

Psedofollikulitin yaranmasında tüklərin sərtliyinin rolu barədə fikir ayrılığı mövcuddur. Bəzi dermatoloqlar hesab edir ki, sərt tükün sivri ucu epidermisin büynuz qatını dəf edərək, düzgün istiqamətdə böyüyür. Digərlərinin fikrincə sərt tük öz istiqamətini asanlıqla dəyişərək, intradermal sahədə inkişafını davam etdirir. Tükün dəriyə batması yad cismə qarşı reaksiyalarla – dəri nahiyəsinin qızarma və iltihablaşması ilə müşayiət olur. Bu səbəbdən dəri altında qalan tüklər təkcə kosmetik qüsur deyil, həm də tibbi problem hesab olunur.

Tükün dəriyə batmasınin əlamətləri
Dəriyə batmış tüklərə arzuolunmaz tük örtüyünün tez-tez təmizlənildiyi sahələrdə: ayaqlar, qasıq zonası, qoltuqaltı çuxur, submental nahiyə və boyun (kişilərdə) rast gəlinir. Bu nahiyələrdə tüklər sərt və ya qıvrım quruluşa malik olur.

Tükün dəriyə batmasının erkən əlamətlərinə depilyasiyanın aparıldığı sahənin lokal hiperemiya və şişkinliyi aiddir. Bir neçə gün və ya həftədən sonra həmin zonada iltihabi proses inkişaf edir – bərk, ağrılı, qaşınan papulalar (düyünlər) əmələ gəlir. Bəzən dəri səthindən batmış tükün ucunu görmək mümkündür. İynə və ya pinset vasitəsilə tükün dəri altından çıxarılması cəhdləri follikulun infeksiyalaşması və düyünlərin irinli pustulaya transfromasiyası (mikroabses) ilə nəticələ bilər. İltihabi proses söndükdən sonra bu nahiyədə dərinin postiltihabi hiperpiqmentasiyası və ya qeyri-estetik çapıqlar yarana bilər. Ayrı-ayrı hallarda dəri altında qalan tüklər sərbəst şəkildə xaricə çıxa bilir.

Dəriyə batmış tüklər follikulit, ostiofollikulit, follikulyar hiperkeratoz, vulqar akne, piodermiyadan differensiasiya edilməlidir. Psevdofollikulit üçün