xalların böyüməsi və sayının artmasının ən güclü katalizatoru dərinin izafi insolyasiyasıdır. Bununla əlaqədar çoxsaylı xallara malik olan insanlar solyaridən imtina etməli, günəş şüalarının birbaşa təsirindən qorunmalıdır.

Yenidoğulmuşlarda nevuslara rast gəlinmir. Xallar südəmər uşaqların 4-10%-i, 15-16 yaşlı gənclərin 90%-də müşahidə edilir. Yaş artdıqca xalların sayı azalır. Belə ki, 20-25 yaşda bədəndəki nevusların ümumi sayı orta hesabla 40 olur, 80-85 yaşlı şəxslərin əksəriyyətində heç bir nevus izlənilmir. Yetkin insanlarda 15-20 nevus qeydə alınır.

Lokalizasiyasından asılı olaraq, xallar 3 qrupa bölünür: intradermal (melanositlər derma qatında toplanır), epidermal (melanosit yığını dərinin üst qatı-epidermisdə yerləşir) və qarışıq və yaxud keçid (melanositlər epidermislə dermanın sərhəddində yığılır).

Qazanılmış intradermal və epidermal xallar noxuda bənzəyir. Qarışıq nevus əksər hallarda dəri ilə eyni səviyyədə olan yastı, qəhvəyi rəngli ləkə şəklində olur.

Xalların diaqnostikası
Bəsxassəli xalların erkən diaqnostikası və xoşxassəli nevusdan differensiasiyası həyati əhəmiyət daşıyır. Vaxtında qoyulmuş diaqnoz, melanomanın inkişaf mərhələsinin düzgün təyini uğurlu müalicəyə zəmanət verir.

Sorğu zamanı xalın yaranma vaxtı (anadangəlmə və ya qazanılmış olması), onun ölçü, forma və rənginin dəyişməsi aydınlaşdırılır. Dəyişikliklər baş verdikdə onun hansı səbəbdən törəndiyi (travma, yanıq, qaşıma və s.), eləcə də müalicənin aparılma üsulu dəqiqləşdirilir. Baxış prosesində xalın ölçü, forma və rəngi müəyyən edilir.

Xoş və bədxassəli törəmələri differensiasiya etmək üçün vizual müayinədən əlavə daha dəqiq üsulların aparılması tələb olunur. Yadda saxlamaq lazımdır ki, histoloji müayinə üçün biopsiya (nevusun hissəvi kəsilməsi) qəti qadağandır.

Sübut olunmuşdur ki, istənilən travma (mexaniki, kimyəvi, radiasion) nevusların bəzi növlərinin (xüsusən keçid) bədxassəli formaya transformasiyasına səbəb ola bilər. Bununla əlaqədar biopsiya,