n böyüməsi nəticəsində çoxlu, selikli ifrazatlı öskürək, qanhayxırma meydana çıxır. Periferik ağciyər xərçəngi üçün döş qəfəsində ağrılar və təngnəfəslik xarakterikdir; gecikmiş mərhələlərdə plevrit inkişaf edə bilər. Şişin mərkəzi lokalizasiyalı endobronxial inkişafı zamanı təngnəfəslik, stridor tənəffüs inkişaf edir, obturasion pnevmoniya mümkündür. Bronxoalveolyar xərçəng zamanı qazlar mübadiləsinin pozulması nəticəsində tənəffüs çatışmazlığı əlamətləri (hipoksemiya, təngnəfəslik), böyük həcmli bəlğəmli öskürək ön plana keçir.

Ağciyər adenokarsinomasının istənilən variantında rast gəlinən ümumi təzahürlər izahı olmayan subfebril temperatur, təkrari pnevmoniya və plevrit, səsin dəyişilməsi (disfoniya), limfangit və limfadenit, heç bir xüsusi səy göstərmədən bədən çəkisinin kəskin azalmasından ibarətdir. Patologiyanın özünəməxsus cəhəti qaraciyər, sümüklər, böyrəküstü vəzi, baş beyində metastatik ocaqların erkən yaranmasıdır.

Ağciyərlərin adenokarsinomasının diaqnostikası
Ağciyər adenokarsinomasının standart diaqnostikasına morfoloji müayinənin nəticələri ilə təsdiqlənmiş rentgenoloji və endoskopik göstəricilərin kombinasiyası xidmət edir. Ağciyərlərin ümumi rentgenoqrammasında adenokarsinoma dairəvi kölgələr şəklində aşkar olunur; bəzən plevral eksudat müəyyən oluna bilər. Bronxoalveolyar xərçəngin rentgenoloji əlamətləri şəffaflığı yüksəlmiş zolağabənzər sahələrlə yanaşı məhdud tündləşmə və ya çoxsaylı ocaqlı fokuslardır.


Şişin yerləşməsi, prosesə limfa düyünləri və orta divar orqanlarının cəlb olunub-olunmaması haqda daha dəqiq məlumatı ağciyərlin KT-i verir. Tətbiqi zamanı həm də biopsiya aparılan bronxoskopiya ağciyər adenokarsinomasının mərkəzi yerləşməsində daha informativdir. Bununla yanaşı, şişin hətta periferiyada inkişafı zamanı da endoskopik müayinənin gedişində sitoloji müayinənin aparılması üçün bronx sekreti götürülə bilər. Ayrı-ayrı klinik hallarda ağciyər xərçənginin ümumi diaqnostik alqoritmi plevral boşluğun USM-i, torakosentez,