Bronxların mərkəzi adenomalarının klinik gedişi üç dövrə ayrılır. İlk dövrdə patologiya bronx keçiriciliyinin kobud pozulmalarına səbəb olmur. Klinik təzahürlər quru öskürək, ümumi nasazlıq, qanhayxırmadan ibarətdir.

Bronx keçiriciliyinin kəskin pozulması ilə əlaqəli ikinci dövrdə ağciyər toxumasında və plevrada patoloji dəyişikliklər (atelektazlar, təkrari bronxopnevmoniyalar, plevritlər) inkişaf edir; təngnəfəslik, stridor və ya fitverici tənəffüs, bəlğəmli öskürək, temperaturun yüksəlməsi, ağciyər qanaxmaları meydana çıxır.

Üçüncü dövr bronx mənfəzinin adenoma vasitəsilə tamamilə obturasiyası ilə xarakterizə olunur; ağciyərin davamlı atelektazı, poststenotik bronxoektaziya və irinli infeksiyaların prosesə qoşulması ilə müşayiət olunur. Bu dövrün klinik mənzərəsi temperaturun 38-39°С-ə qədər qalxması, çoxlu irinli bəlğəmli öskürək, qanhayxırma, döş qəfəsində ağrılar, intoksikasiya əlamətləri, ümumi zəiflik, arıqlama, anemiya ilə büruzə verir. Ağciyər-ürək çatışmazlığı mümkündür.

Periferik patologiyalı insanlarda bronxial adenoma, adətən, simptomsuz gedir. Bronxial karsinoidlər 2-4% hallarda karsinoid sindromun inkişafı ilə müşayiət olunur. Belə hallarda başın və yuxarı ətrafların doluqanlılığı, hərarət hissi, üz dərisində qırmızımtıl-çəhrayı rəngli ləkələr, bronxospazm, AT-in dəyişkənliyi, qarında tutmaşəkilli ağrılar, diareya meydana çıxır. Tutmaların ağırlığı və tezliyi karsinoid tipli bronxial adenomaların maliqnizasiyasında yüksəlir.

Bronxial adenomanın diaqnostikası
Bronxial adenomalar profilaktik flüroqrafiya vasitəsilə həmişə vaxtında aşkarlanmır. Adenomaların əsas və pay bronxlarda lokalizasiyaları zamanı hətta rentgenoqrammada patoloji dəyişikliklər, bir qayda olaraq, görünmür; yalnız tomoqrammada bronx divarının defekti müəyyənləşdirilir.

Bronxial adenomaların rentgenoloji mənzərəsi bronxial obstruksiyanın dərəcəsindən, zədələnmiş bronxun kalibrindən, prosesin davametmə müddətindən asılıdır. Bronxun tam obstruksiyası zamanı