kardioloq, nefroloq və nevroloq iştirakını tələb edir. Paratireoadenamaların tipik biokimyəvi markerləri hiperkalsiemiya, hipofosfatemiya, qələvi fosfatazaların aktivliyinin artmasıdır. Pasientlərin 2/3-ində fosfor, kalsium, hidroksiprolinin sidiklə ekskresiyasının artması aşkar olunur. Periferik qanda paratireoid hormon, osteokalsinin, sümük toxuması rezorbsiya markerlərinin səviyyəsi mütləq təyin olunmalıdır; bir sıra hallarda venaların selektiv kateterizasiyasına və vəzidən axan qanda parathormonun miqdarının təyininə müraciət olunur.

Hiperparatireozun təbiətinin dəqiqləşdirilməsi və adenomanın aşkarlanması məqsədilə qalxanabənzərətraf və qalxanabənzər vəzin USM-i, termoqrafiya, ssintiqrafiya, arterioqrafiya, KT və MRT icra olunur. Nazik iynəli biopsiya və punktatın sitoloji müayinəsi diaqnozu təsdiqləməyə və qalxanabənzərətraf vəzin adenomalarının formasını müəyyənləşdirməyə imkan verir.

Sümük sistemi zədələnmələrinin ağırlıq dərəcəsini dəyərləndirmək üçün pəncə, əl, baldır, kəllə sümüklərinin rentgenoqrafiyası, densitrometriya aparılır. Sümük toxumasının diffuz demineralizasiya əlamətləri və ya fibroz-kistoz ostitlərin aşkarlanması xarakterikdir. Ümumi uroqrafiya, böyrəklərin və sidik kisəsinin USM-ində tək və ya çoxsaylı daşlar aşkar olunur. Həzm orqanlarının vəziyyəti abdominal (sidik kisəsi, mədəaltı vəzi) USM, EQDS vasitəsilə qiymətləndirilir. Ürək-damar simptomatikası zamanı EKQ, ExoKQ, EKQ və AT-nin sutkalıq monitorinqi icrası göstərişdir.

Qalxanabənzərətraf vəzin adenomaları zamanı hiperparatireozun sümük formasını fibroz displaziya, başa çatmamış osteogenez, Pecet xəstəliyi, yaşlıların osteoporozu, mieloma xəstəliyi, akromeqaliya, sarkoidoz, hipertireozdan fərqləndirmək lazımdır.

Qalxanabənzərətraf vəzilərin adenomasının müalicəsi
Paratireoadenomalar zamanı cərrahi müalicə göstərişdir; lakin əməliyyatönü dövrdə hiperkalsiemiya ilə mübarizəyə yönəlmiş konservativ müalicənin aparılması mühümdür.

Pasienti kalsium tərkibli məhsulların