b olunur. İfadəli ağrı defekasiya aktının əvvəlində yaranaraq, adətən uzun müddət ərzində saxlanılır. Ağrı aralıq və ya oma nahiyəsinə irradiasiya edə bilər. İntensiv ağrı ilə əlaqədar xəstələrin əksəriyyəti defekasiya aktını təxirə salır, bu da qəbizliyin yaranmasına səbəb olur.

Tonik spazm xəstəliyin patogenezinin başlıca elementi sayılır. Anal sfinkterin spazmı reflektor xarakter daşıyaraq, intensiv ağrı ilə bağlı olur. Ağrının törətdiyi spazm qan təhcizatını zəiflədir, ağrını gücləndirir, toxumaların regenerasiyasına və çatın sağalmasına mane olur.

Anal kanaldan qan adətən az miqdarda – nəcisdə və ya tualet kağızında qan izləri şəklində ifraz olunur. Qanlı axıntı defekasiya zamanı selikli qişanın zədələnməsi nəticəsində yaranır. İfadəli qanaxma orqanizmdə yanaşı xəstəliklərin: babasil, şiş və s. olmasından şübhələnməyə əsas verir. Anal çat müalicə olunmadıqda 3-4 həftədən sonra xroniki formaya keçir. Bu zaman onun kənarları qalınlaşır və bərkiyir, kobud çapıq formalaşır, daxili kənarda «gözətçi qabar» əmələ gəlir.

Kəskin prosesdən fərqli olaraq, xroniki anal çat zamanı ağrı əsasən defekasiya aktından sonra yaranır və daha çox davam edir. Oturaq vəziyyətdə uzun müddət qaldıqda ağrı güclənir. Daimi ağrı sindromu xəstələrin həyat keyfiyyətini əhəmiyyətli dərəcədə azaldaraq, əsəbilik, yuxu pozğunluğu, nevroz törədir. Xroniki anal çatı olan şəxslərdə adətən defekasiya qorxusu ilə əlaqədar işlədici preparatların tez-tez istifadə olunmasına rast gəlinir.

Davamlı qəbizlik hallarında gərgin defekasiya zamanı anusdan qanaxma ola bilər. Bəzən çatın irinləməsi və anal kanaldan irinli möhtəviyyatın axını müşahidə oluna bilər. Xroniki çatlarda sfinkterin spazmı qısa müddətli və zəif intensivlikli olur. Çox zaman anal qaşınma izlənilir. Xroniki proses bağırsağın terminal şöbələrinin iltihabi prosesləri: sfinkterit, proktit, proktosiqmoiditlə müşayiət oluna bilər.

Anal çatın diaqnostikası
Anal çat bir qayda olaraq, anusun müayinəsi zamanı aşkarlanır. Baxış