l kanalın və düz bağırsağın aşağı ampulyar hissəsinin divarlarını müayinə edir. Bu üsulun köməyilə poliplər, yanaşı gedən patologiyalar (babasil, anal çat və s.) aşkarlanır, sfinkterin vəziyyəti və tonusu müəyyənləşdirilir. Analoji məqsədlə anoskopiya tətbiq edilir. Anal kanal və yoğun bağırsağın digər hissələrinin çoxsaylı poliplərini inkar etmək üçün instrumental müayinə üsullarından – rektoromanoskopiya və ya kolonoskopiyadan istifadə olunur. Ehtiyac yarandıqda müayinə selikli qişadan bioptat götürülür və morfoloji müayinəyə göndərilir. Endoskopiyanın aparılması mümkün olmadıqda ikiqat kontrastlaşdırma ilə irriqoskopiya və ya bariumun yoğun bağırsaqda passajına əsaslanan rentgenoqrafiya təyin olunur.

Həqiqi anal poliplər psevdopoliplərlə differensiasiya edilir. Yalançı poliplər qranulyasion toxumadan ibarət olub, yoğun bağırsağın iltihabi xəstəlikləri nəticəsində yaranır. Onlar qeyri-düzgün poliqonal formaya malik olub, asanlıqla qanayır. Psedopoliplərdə adətən ayaqcıq müşahidə edilmir. Anal polipləri həmçinin papillitdən – hipertrofiyalaşmış məməciklərdən fərqləndirmək lazımdır. Bu patologiya düz bağırsağın cib nahiyəsində selikli qişanın qabarması ilə xarakterizə olunur. Uşaqlarda anal poliplərlə xoralı kolitin differensial diaqnostikası aparılır. Hər iki xəstəliyin klinik simptomatikasının oxşarlığı (qanaxma və selikli ifrazatlar) müəyyən çətinliklər törədir.

Anal polipin müalicəsi
Törəmələrin müalicəsi onların endoskopik yolla kəsilməsindən ibarətdir. Bu məqsədlə az invaziv üsullar – elektrokoaqulyasiya və radiodalğalı terapiya tətbiq edilir. Elektrokoaqulyasiyaya hazırlıq yoğun bağırsağın endoskopik müayinəsindən əvvəl aparılan prosedurlarla (axşam saatlarında, əməliyyat ərəfəsində və müdaxilədən 2 saat qabaq təmizləyici imalə) eynidir. Əməliyyatdan əvvəl iltihabəleyhinə terapiya təyin oluna bilər. Manipulyasiya endoskopun köməyilə aparılır. Ayaqcıqlı poliplər əsas hissəyə mümkün qədər yaxın kəsilir. Cərəyanla polipin aradan qaldırılması 2-3 saniyə