i diabet, sifilis, hepatit, qaraciyər sirrozu) klinik əlaməti sayılır. Belə patologiyaların müalicəsi uzunmüddətli və mürəkkəb olur.

Qaşınma və diskomfortu azaltmaq üçün yerli istifadə üçün nəzərdə tutulan məlhəmlər (prednizalon, dekspantenol, lidokain tərkibli), mikroimalələr (3%-li kollarqol və ya protorqol, bitki dəmləmələri, yağlar) məsləhət görülür. Davamlı ağrı sindromunu aradan qaldırmaq məqsədilə elektrotrankvilizasiya tətbiq oluna bilər.

Naməlum mənşəli (idiopatik) anal qaşınmanın müalicəsi daha çətin olur. Belə hallarda yalnız simptomatik terapiya, sakitləşdirici vasitələr, düzgün gigiyena, anal nahiyənin dəri və selikli qişasını qıcıqlandıran məhsulların (bibər, sitrus meyvələri, şokolad, çay, kola, spirtli içkilər, kəskin ədəvalar) qida rasionundan çıxarılması xəstəyə müəyyən dərəcədə kömək edə bilər.


Anal qaşınmanın proqnoz və profilaktikası
Proqnoz anal qaşınmanın etiopatogenezindən, erkən diaqnostika və müalicəsindən asılıdır. Anal qaşınma sağalmaz xəstəliyin əlaməti sayılmadıqda həkim təyinatına ciddi riayət olunduğu təqdirdə proqnoz qənaətbəxş hesab edilir.

Xəstəliyin ağırlaşmasının və residivlərin qarşısını almaq üçün pəhriz və anal nahiyənin gigiyena qaydalarına düzgün əməl edilməsi məsləhət