imkan verir.

Anal sfinkterin çatışmazlığı zamanı ilk növbədə funksional müayinələr aparılır. Sfinkterometriyanın köməyilə düz bağırsağın aşağı şöbələrinin əzələlərinin, sfinkterlərin tonik gərginliyi və yığılma qabiliyyəti dəqiqləşdirilir. Bu üsul anal sfinkterin çatışmazlığı probleminin məhz hansı hissədə: onun daxili, xarici şöbəsində və ya düz bağırsağın əzələlərində baş verdiyini, müştərək patologiyalarda isə hansı funksional dəyişikliklərin daha mühüm olmasını müəyyənləşdirməyə kömək edir. Əzələ tonusunu təhlil etmək üçünelektromioqrafiyadan istifadə edilir.

Sfinkter aparatının reflektor funksiyasının diaqnostikası mühüm əhəmiyyət kəsb edir. Bu məqsədlə anus ətrafı nahiyə xüsusi zondla qıcıqlandırılır. Profilometriya düz bağırsaq daxilindəki təzyiqi müəyyən etməyə şərait yaradır. Onun vasitəsilə çapıq zədələnmələrinin yayılma dərəcəsi aydınlaşdırılır, qapayıcı aparatın funksional pozğunluğunun dərəcəsi qiymətləndirilir.

Anal sfinkterin çatışmazlığının səbəbini araşdırmaq və yanaşı gedən patologiyaları aşkar etmək məqsədilə anoskopiya və rektoromanoskopiya aparılır. Bu üsullarla çapıq dəyişiklikləri və strikturalar üzə çıxarılır. Kontrast rentgenoqrafiya anorektal bucağın ölçülməsinə, düz bağırsağın relyefi və strukturunun analizinə imkan verir. Ehtiyac yarandıqda müayinə irriqoskopiya ilə tamamlanır. Anal sfinkterin çatışmazlığını müşayiət edə biləcək xəstəlikləri aşkar etmək üçün kolonoskopiya icra olunur.

Anal sfinkterin çatışmazlığının müalicəsi
Anal sfinkterin funksional çatışmazlığı zamanı yeganə müalicə üsulu konservativ terapiyadır. Terapevtik taktika pozğunluğun I və II dərəcəsində, həmçinin sfinkter aparatının 1/4-dən az hissəsini əhatə edən üzvi zədələnmələr, prosesə düz bağırsağın selikli qişasının yalnız üst qatlarının qoşulması və onun defektlərinin müşahidə edilməməsi zamanı tətbiq edilir. Xəstələrə elektrostimulyasiya seansları, müalicəvi bədən tərbiyəsi, sinir uclarının oyanıqlığını artıran dərman preparatları təyin edilir.