funksional pozğunluqlarla müşayiət olunan patoloji vəziyyətlər fonunda yaranır. Patologiyanın inkişafında babasil və anal çat böyük rol oynayır. Bundan əlavə bağırsağın aşağı hissələrinin iltihabi prosesləri (Kron xəstəliyi, xoralı kolit), rektal şöbənin xoş və bədxassəli şişləri, qəbizlik, oma və büzdüm nahiyəsinin travmaları, ağırlaşmış doğuşlar, kiçik çanaqda bitişmə prosesləri və cərrahi müdaxələlər anal sfinkterin spazmına gətirib çıxara bilir.

Anal sfinkterin spazmının patogenezi
Düz bağırsağın arxa divarı sinir ucları və qan damarları ilə zəngindir. Bu nahiyənin normal fəaliyyətinin pozulması çoxsaylı sinir impulslarının yaranmasına səbəb olur. Nəticədə xarici və daxili anal sfinkterləri əhatə edən saya əzələlər reflektor olaraq yığılır. Refleksogen zonanın intensiv stimulyasiyası zamanı ayrı-ayrı yığılmalar anal sfinkterin spazmına transformasiya edə bilir. Belə spazmlar düz bağırsağın və onu əhatə edən toxumaların qan dövranını pozmaqla sinir uclarının qıcıqlanmasını, əzələlərin yığılmasını artırır. Bununla da «qüsurlu dövran» yaranır.

Anal sfinkterin spazmının əlamətləri
Anal sfinkterin spazmının əlamətləri
Anal sfinkterin spazmının xarakterik əlamətləri büzdüm, aralıq nahiyəsi, bud-çanaq orqanları və ya qarnın aşağı hissəsinə yayılan, fərqli davametmə müddətinə və intensivliyə malik olan ağrılardır. Sancışəkilli ağrılar defekasiya zamanı və ya düz bağırsağın vəziyyətindən (dolu və yaxud boş) asılı olmadan meydana çıxır. Ağrı sindromu adətən defekasiya aktı başa çatdıqdan və ya ilıq vanna qəbul etdikdən sonra zəifləyir və ya tamamən itir.

Anal sfinkterin spazmı təkcə nəcis ifrazı ilə deyil, həm də xroniki stresslər, kəskin emosional və psixoloji gərginlik, yorğunluq, ağır fiziki yüklənmələr və bəzi nevroloji xəstəliklərlə bağlı olur.

Ağrı sindromunun növündən asılı olaraq, anal sfinkterin spazmının 2 forması ayırd edilir: uzun və ya qısamüddətli proktalgiya ilə müşayiət edilən. Qısamüddətli proktalgiya dartıcı və ya deşici