l nevralgiyalar əsasən postklimakterik yaş dövründə olan qadınlarda yaranır. Çox zaman müxtəlif nevrastenik və nevroloji xəstəliklərlə (depressiya, nevroz, ipoxondriya) müştərək şəkildə rast gəlinir.

Anobüzdüm ağrı sindromu adətən neyrogen xarakterli olur. Xəstələrin əksəriyyəti davamlı ağrını təhlükəli ölümcül xəstəliklə əlaqələndirir, onlarda kanserofobiya inkişaf edir. Xəstələr həkimdən maksimal dərəcədə müayinə olunmalarını və cərrahi əməliyyata yazılmalarını tələb edirlər.

Anobüzdüm ağrı sindromunun diaqnostikası
«Anobüzdüm sindrom» diaqnozu yalnız hərtərəfli müayinə prosesindən və ağrının üzvi mənşəli olmasının inkarından sonra qoyulur. Bu məqsədlə düz bağırsaq (babasil, anal çat, paraproktit və s.) və cinsiyyət orqanlarının patologiyaları (adneksit, endometrit, prostatit), nevroloji və revmatoloji xəstəliklər (radikulit, spondilit, işias) inkar edilməlidir. Bu patologiyaların müşahidə edilməməsi və ya əksinə, onların aşkarlanaraq, tam müalicə olunmasından sonra ağrı hissinin saxlanılması anobüzdüm ağrı sindromuna dəlalət edir.

Ağrı hissini analiz etmək üçün pasiyent əvvəlcə diz-dirsək vəziyyətində, sonra isə ginekoloji kresloda uzadılır. Proktoloq anusu barmaqla müayinə edir, çapıq dəyişikliklərinə, iltihab əlamətlərinə, büzdüm və oma-büzdüm birləşməsinin travmasına, anal kanal və ya çanaq dibi əzələlərində spazmın olmasına diqqət yetirir. Qadınlara ginekoloqun konsultasiyası məsləhət görülür, uşaqlıq yolu və düz bağırsağın bumanual müayinəsi aparılır.

Yoğun bağırsağın terminal hissələrinin xəstəliklərini inkar etmək məqsədilə rektoromanoskopiyadan istifadə olunur. Anoskopiya (anal kanalın müayinəsi) və rektoromanoskopiyanın köməyilə düz bağırsağın selikli qişasının vəziyyəti dəqiqləşdirilir, daxili hemorroidal düyünlər, düz bağırsağın polipləri, iltihablaşmış anal məməciklər (papillit) üzə çıxarılır.

Düz bağırsağın rentgenoloji müayinəsi (irriqoskopiya) şiş xəstəliklərinin və yoğun bağırsağın mənfəzinin daralmasının aşkarlanmasına kömək