ə hemorroidal düyünlərin daim xaricə çıxması arxa keçiddən şəffaf selikli ifrazatın axmasına səbəb olur.

Qanaxma – babasilin ən geniş yayılmış əlamətidir. Dünya əhalisinin təxminən 10%-də arxa keçiddən vaxtaşırı qanaxma epizodları baş verir. 70-80% hallarda bu qanaxmalar babasillə bağlı olur. Lakin xəstələrin əksəriyyəti qanaxmanın azlığı və gec-gec təkrarlanması ilə əlaqədar bu əlamətə əhəmiyyət vermədiyindən həkimə müraciət etmir. İnsanların bir qismi isə proktoloq müayinəsindən keçməyə utanır və ya qorxur.

Hemorroidal qanaxma adətən defekasiya zamanı yaranır. Bu zaman gücənmə anında al-qırmızı damcı və yaxud tualet kağızında qan izləri müşahidə olunur. Defekasiya aktından sonra qanın düz bağırsaqda qaldığı hallarda növbəti dəfə o, tünd laxtalar şəklində görünür.

Uzun müddət davam edən babasil daxili hemorroidal düyünlərin sallanması ilə özünü büruzə verir. Başlanğıcda düyünlər yalnız defekasiya zamanı gücənmə anında xaricə çıxır. Xəstəlik proqressivləşdikcə düyünlərin anal kanaldan sallanması tez-tez baş verir (xüsusən öskürmə və asqırma zamanı). Hemorroidal düyünlər anal kanala sərbəst şəkildə qayıtmadığından onlar barmaqla içəri salınır. Zaman keçdikcə düyünlərin sallanması daimi xarakter alır və onların əllə yerinə qaytarılması mümkün olmur. Xaricə çıxmış hemorroidal düyünlər diskomfort törətməklə yanaşı, tromblaşmaya meylli olur.

Anus nahiyəsinin ifrazatla qıcıqlanması səbəbindən babasil xəstəliyi əksər hallarda anal nahiyənin qaşınması ilə müşayiət olunur.

Babasilin diaqnostikası
babasil şəkilləri
Xəstəliyin diaqnostikasının mürəkkəb olmamasına baxmayaraq, bu mərhələyə ciddi yanaşmaq lazımdır. Çünki müayinənin səthi aparılması yanlış diaqnozun qoyulmasına və ciddi ağırlaşmalar və ya yanaşı gedən patologiyaların gizli qalmasına gətirib çıxara bilər. Babasilə şübhə yarandıqda ginekoloji kresloda dizləri maksimal dərəcədə qarına qatlayaraq və yaxud diz-dirsək vəziyyətində arxa keçid və perianal nahiyəyə xarici baxış keçirilir, anusun forması,