deformasiya, çapıq dəyişiklikləri, fistulalar, arxa keçidin aralanması müəyyən edilir. Dəri örtüklərinin rəng və vəziyyətinə diqqət yetirilir, xarici hemorroidal düyünlərin ifadəliliyi, daxili düyünlərin sallanma dərəcəsi və onların anal kanala qaytarılmasının mümkünlüyü dəqiqləşdirilir.

Perianal nahiyənin zondla qıcıqlandırılması üsulu ilə anal refleks müayinə edilir. Sonra arxa keçidin kənarlarını aralayaraq, anal kanalın divarlarında çatların olması yoxlanılır. Xarici baxışdan sonra düz bağırsağın barmaqla müayinəsi aparılır, xarici və daxili anal sfinkterlərin vəziyyəti, onların tonik gərginliyi, iradi yığılmaların gücü, ağrının dərəcəsi təyin edilir. Kanalın selikli qişasında qüsur, anal polip və çapıqların olmasına fikir verilir.

Əksər hallarda rektal müayinə vasitəsilə hemorraidal düyünlərin lokalizasiya və ölçülərini dəqiq təyin etmək olmur, bu da palpasiya zamanı düyünlərin kiçilməsi ilə bağlıdır. Məhz bu səbəbdən müayinə zamanı pasiyentə gücvermə təklif edilir. 8-12sm-lik anal kanalı adətən anoskopiya ilə təhlil edilir. Bu müayinə üsulu xəstələr tərəfindən yaxşı qəbul edilir və daxili hemorroidal düyünlərin yerləşmə sahəsini müayinə etməyə imkan verir. Gücənmə zamanı daxili düyünlər anoskopun mənfəzinə keçə bilər.

Babasilin diaqnostikasında demək olar ki, bütün hallarda rektoromanoskopiyadan istifadə edilir. 25 sm hündürlükdə rektomanoskopiyanın aparılması mümkün olmadıqda və ya yoğun bağırsağın yuxarı şöbələrinin patologiyalarından şübhələndikdə irriqoskopiya və ya kolonoskopiya icra edilir. Qarın boşluğu orqanlarının USM həzm traktının yanaşı gedən xəstəliklərini aşkar etməyə şərait yaradır. Həzm sisteminin yuxarı hissəsindən qanaxmanı inkar etmək məqsədilə qastroskopiya təyin edilir.

Klinik təcrübələrə əsasən babasildən əziyyət çəkən xəstələrin 1/3 hissəsində anal kanal və yoğun bağırsağın xəstəlikləri müşahidə edilir. Bu patologiyaların bəziləri arxa keçiddən qanaxmaya gətirib çıxarır. Bir sıra hallarda babasil səbəbindən həkimə