itirilməsi, hipoproteinemik ödemlər və hipovitaminoz əlamətləri müşahidə edilir. Əksər hallarda anemiyanın müxtəlif formalarına rast gəlinir. Patologiyanın ən ağır fəsadı işemiyaya uğrayan bağırsaq divarından mikrob florasının qarın boşluğuna keçməsi ilə peritonitin formalaşmasıdır.

Bauhin qapağının çatışmazlığının diaqnostikası
Xəstəliyin az-az hallarda müşahidə olunması və instrumental müayinə zamanı yaranan çətinliklər diaqnostika prosesini mürəkkəbləşdirir. İleosekal qapağın zədələnmə dərəcəsini təyin etmək və ağırlaşmaları aşkarlamaq məqsədilə aşağıdakı laborator-instrumental müayinələrdən istifadə olunur:

Nəcis analizi. Koproqrammada həzm olunmamış qida qalıqları, çoxlu miqdarda əzələ lifləri və nişasta dənələri izlənilir. Nəcis kütlələrinin turş reaksiyası bauhin qapağının kəskin iltihabına dəlalət edir. Patogen bakterial floranı müəyyən etmək üçün nəcisin bakterioloji əkilməsi icra olunur.
Bağırsağın retroqrad rentgenoqrafiyası. İleosekal qapağın çatışmazlığından əziyyət çəkən xəstələrdə ikiqat kontrastlaşdırma ilə aparılan irriqoskopiya yüksək informativliyi ilə seçilir. Müayinə zamanı kontrast maddənin qalça bağırsağın mənfəzinə reflüksü, nazik-yoğun bağırsaq keçidində konturların deformasiyası aşkarlanır.
Bağırsağın videoendoskopik müayinəsi. Kapsul endoskopiyadan nazik bağırsağın çətin görünən hissələrinin müayinəsində istifadə olunur. Rentgen şəkillər əsasında selikli qişanın vəziyyəti, bauhin qapağının deformasiyası, iltihabi prosesin əlamətləri qiymətləndirilir.
Qanın ümumi analizində qeyri-spesifik iltihabın simptomları – EÇS və leykositlərin səviyyəsinin yüksəlməsi müşahidə edilir. Qanın biokimyəvi analizində ümumi zülalın səviyyəsinin enməsi, disproteinemiya aşkarlana bilər. Mürəkkəb hallarda nazik bağırsaq aspiratlarının əkilməsi yerinə yetirilir. İzafi bakterial artım sindromunu təsdiqləmək üçün işarələnmiş karbonla, disaxaridlərlə müxtəlif tənəffüs testləri aparılır.

Bauhin qapağının çatışmazlığı ilk növbədə qapağın iltihabı ilə