örtülməməsi ilə xarakterizə olunur. Nəticədə yoğun bağırsağın bakteriya koloniyalarından ibarət möhtəviyyatının nazik bağırsağa qayıtması baş verir, bakteriyaların miqdarı isə hədsiz dərəcədə çoxalır. Pasiyentlərdə tez-tez medikamentoz terapiyaya rezistent enterit və kolitlər inkişaf edir. Nadir hallarda ileosekal qapaq stenozlaşır.

Bauhinitin diaqnostikası
Xəstəliyin klinik şəklinin qeyri-spesifikliyi, bağırsağın digər şöbələrinin iltihab əlamətləri ilə oxşarlığı diaqnozun qoyulmasını çətinləşdirir. Ağrıların qalça nahiyəsində lokalizasiyası bauhinitdən şübhələnməyə əsas verir. Diaqnostika prosesində kompleks laborator-instrumental müayinə üsullarından istifadə olunur:

Koproqramma. Nəcisin mikroskopik analizində malabsorbsiya və maldigestiya əlamətləri – külli miqdarda həzm olunmamış qıda hissəcikləri, köndələn-zolaqlı əzələ lifləri, nişasta dənələri aşkarlanır. Seliyin həddindən artıq miqdarda olması və leykositlərin izlənilməsi iltihabi prosesdən xəbər verir.
Bakterioloji əkmə. Xəstəliyin bakterial etiologiyasını təsdiq etmək məqsədilə nəcis qidalı mühitə əkilir. Bu üsulla patogen mikroorqanizmin növü təyin edilir. Bauhinitin virus mənşəli olmasına şübhə yarandıqda nəcisdə antigenləri müəyyən edən immunoxromatoqrafiya üsulu tətbiq edilir.
Qarın boşluğu orqanlarının USM. Bauhinitin həzm sisteminin digər xəstəlikləri ilə differensial diaqnostikasında sürətli qeyri-invaziv müayinə üsulu qismində ultrasəs müayinədən istifadə olunur. Soxulçanabənzər çıxıntının iltihab əlamətlərini vaxtında aşkar etmək üçün ileosekal nahiyəyə xüsusi diqqət yetirilir.
İrriqoskopiya. Kontrast maddənin retroqrad yeridilməsi və ikiqat kontrastlaşdırma ilə bağırsağın rentgenoloji müayinəsi bauhin qapağının zədələnmə əlamətlərini müəyyən etməyə imkan verir. Kontrast maddənin nazik bağırsağa reflüksü ileosekal qapağın çatışmazlığına dəlalət edir.
Bauhinit zamanı qanın klinik analizində iltihab əlamətləri – leykositoz və EÇS-nin yüksəlməsi izlənilir. Qanın biokimyəvi analizində