ə hallar ishalla qəbizliyin növbələşməsi ilə özünü büruzə verir. Qəbizlik bağırsağın zədələnmiş hissəsinin spazmı və onun mənfəzinin kəskin daralması nəticəsində formalaşır. Bağırsaq divarının əzələləri boşaldıqda ishal meydana çıxır. Divertikulit fonunda suyun yoğun bağırsaqda sorulmasının pozulması diareyaya gətirib çıxara bilir. Bu patoloji vəziyyət zamanı nəcisdə qana rast gəlmək mümkündür. İltihablaşma ilə əlaqədar divertikulitin yerləşdiyi sahədə qanayan xora və eroziyaların formalaşması qanlı ifrazatlarla müşayiət edilir. Qanaxma adətən zəif olur. Qan izləri defekasiya aktından sonra nəcis kütlələrinin üzərində və ya tualet kağızında aşkarlanır. Qanaxma divertikulitdən əziyyət çəkən insanların 10%-də qeydə alınır. Nadir hallarda iltihablaşmış divertikulun perforasiyası baş verir, onun möhtəviyyatı qarın boşluğuna tökülərək, peritonitə səbəb olur.

İfadəli iltihabi reaksiya zamanı divertikulit hipertermiya ilə təzahür edir. Qızdırma xüsusi maddələrin –pirogenlərin qana keçməsi nəticəsində baş verir. Orqanizmin müdafiə qüvvələrinin aktivləşməsi bədən hərarətinin yüksəlməsi ilə müşahidə olunur. Divertikulitin digər əlamətlərinə intoksikasiyanın ümumi təzahürləri – ürəkbulanma, iştahsızlıq, qusma və ümumi halsızlıq aiddir.

Divertikulitin diaqnostikası
Divertikulitin diaqnostikasında fizikal müayinə mühüm rol oynayır. Palpasiya zamanı yoğun bağırsağın spazma uğrayan iltihablaşmış seqmenti müəyyən edilir. İri ölçülü divertikul adətən ağrılı yumru törəmə şəklində əllənir. İltihab sahəsinin üzərinə əllə təzyiq etdikdə ağrı meydana çıxır. Divertikulitin diaqnostikasında instrumental müayinə üsullarından: yoğun bağırsağın endoskopiyası (kolonoskopiya), konstrastlaşdırılmış rentgenoqrafiya, qarın boşluğu orqanlarının USM-dən istifadə edilir. Göstərişlərə əsasən laparoskopiya icra olunur. Laborator üsullar arasında qanın ümumi analizi və biokimyəvi göstəricilərin qiymətləndirilməsinə üstünlük verilir.

Kolonoskopiya divertikulun əsas müayinə üsulu sayılır. Onun