müalicənin gecikdirilməsi bağırsaq divarının bu nahiyəsində işemiyanın formalaşması ilə nəticələnir. Həmçinin xəstələrdə invaginasiya (bağırsağın bir hissəsinin digərinə daxil olması) baş verə bilər. Belə hallar intensiv ağrı sindromu, hətta ağrı şoku ilə müşayiət olunur.

Dolixokolonun ən təhlükəli fəsadı S-vari bağırsağın burulmasıdır. Tibbi yardımın göstərilməsindən asılı olmayaraq, bu ağırlaşma ölüm halların 15%-ə çatması ilə xarakterizə edilir. Bağırsaq nekrozunda letallıq 46%-ə qədər yüksələ bilir. Xəstəliyin uzunmüddətli gedişində həzm proseslərinin pozulması nəticəsində bədən çəkisi xeyli azalır. Bir sıra pasiyentlərdə anomaliyanın spesifik ağırlaşması – defekasiya refleksinin itirilməsi müşahidə edilir. Onun müalicəsi üçün kifayət qədər zaman tələb olunur.

Dolixokolonun diaqnostikası
Digər funksional və ya üzvi patologiyalarla əlaqəli olmayan xroniki qəbizlik dolixokolondan şübhələnməyə əsas verir. Diaqnostika prosesində laborator-instrumental müayinələrin köməyilə kompleks yanaşma tətbiq edilir. Diaqnozun təsdiqlənməsi üçün aşağıdakı informativ üsullardan istifadə olunur:

Yoğun bağırsağın rentgenoqrafiyası. Kontrast maddənin (barium) peroral yeridilməsi ilə aparılan irriqoskopiya dolixokolonun diaqnostikasında «qızıl» standart hesab olunur. Rentgenoqrafiya çənbər bağırsağın anomal uzanmasını və rentgenokontrast maddənin bağırsaqda pasajının ləngiməsini aşkar edir.
Endoskopik müayinə. Kolonoskopiyanın köməyilə yoğun bağırsağın müxtəlif sahələrinin eni və uzunluğunu qiymətləndirmək mümkündür. Endoskopiya zamanı mütəxəssis bağırsaq divarının tonusuna, qaustraların sayına və ifadəliyinə diqqət yetirir. Bəzən dolixokolon zamanı selikli qişa təmas nəticəsində qanaya bilir.
Qarın boşluğunun icmal rentgenoqrafiyası. Dolixokolonun ağırlaşmalarını (bağırsaq keçməməzliyi, anomal uzanan bağırsağın burulması və ya invaginasiyası) inkar etmək məqsədilə rentgen müayinəsindən istifadə olunur. Xəstəliyin ağırlaşmayan formalarında bu üsul informativ hesab