prolaps problemini həll etmir. Sklerozlaşdırıcı preparatların pararektal yeridilməsi, çanaq dibi əzələlərinin və sfinkterin elektrostimulyasiyası da həmçinin pasiyentin tam sağalmasına zəmanət vermir. Konservativ taktika düz bağırsaq sallanmasının 3 ildən az davam etdiyi cavan şəxslərdə daxili prolaps (invaginasiya) zamanı tətbiq edilir.

Düz bağırsağın radikal müalicəsi yalnız cərrahi yolla icra olunur. Əməliyyatlar aralıq nahiyəsindən müdaxilə etməklə, laparoskopiya və ya laparotomiya üsuli ilə yerinə yetirilir. Cərrahi müdaxilənin texnikası pasiyentin yaşı, fiziki vəziyyəti, rektal prolapsın yaranma səbəbi və dərəcəsinə müvafiq seçilir.

Hazırda proktologiyada düz bağırsağın sallanmış hissəsinin kəsilməsi, çanaq dibinin və anal kanalın plastikası, yoğun bağırsağın rezeksiyası, düz bağırsağın distal şöbəsinin fiksasiyası və kombinəolunmuş üsullar tətbiq edilir. Sallanmış hissəsinin kəsilməsi dairəvi (Mikuliç üsulu), loskutlu rezeksiya (Nelaton üsulu) və ya əzələ divarına yığıcı tikişlərin qoyulması (Delorm əməliyyatı) ilə aparıla bilər.

Düz bağırsağın sallanması zamanı anal kanalın plastikası xüsusi simlər, ipək və lavsan ipləri, sintetik və autoplastik materiallarla anal kanalın daraldılması məqsədi daşıyır. Lakin düz bağırsağın sallanma residivlərinin və postoperasion ağırlaşmaların yüksək tezliyi ilə əlaqədar bu üsullardan nadir hallarda istifadə olunur. Levator əzələlərin kənarlarının tikilməsi və onların düz bağırsağa fiksasiyası daha effektiv üsul hesab edilir.


Düz bağırsağın inertliyi, solitar xora və ya dolixosiqma zamanı yoğun bağırsağın distal şöbələrinin müxtəlif növ qarındaxili və qarın-anal rezeksiyaları aparılır. Onlar əksər hallarda fiksasiyaedici əməliyyatlarla kombinə edilir. Sallanmış hissənin nekrozu bağırsağın qarın-aralıq rezeksiyasına və siqmostomanın qoyulmasına göstəriş sayılır. Fiksasiya üsulları (rektopeksiya) arasında düz bağırsağın tikiş və ya torlarla onurğanın boylama bağlarına və ya omaya bərkidiləməsinə üstünlük