fistulalarının ağırlaşmaları
Düz bağırsağın mürəkkəb fistulaları əksər hallarda ağır formalı yerli dəyişikliklərlə – anal kanalın deformasiyası, əzələlərin çapıq dəyişiklikləri və anal sfinkterin çatışmazlığı ilə müşayiət edilir. Bir sıra xəstələrdə pektenoz (anal kanalın divarının çapıqlaşması) inkişaf edərək, onun strikturasına səbəb olur.

Düz bağırsaq fistulalarının diaqnostikası
Diaqnoz şikayətlər, kliniki baxış və instrumental müayinənin (zondlama, rəngləyici sınaqlar, fistuloqrafiya, ultrasonoqrafiya, rektoromanoskopiya, irriqoskopiya və s.) nəticələri əsasında qoyulur. Düz bağırsağın tam fistulalarında perianal nahiyənin dərisində xarici dəlik nəzərə çarpır. Onun üzərindən basdıqda selik və irin ifraz olunur. Kəskin paraproktitdən sonra formalaşan fistulalar 1 ədəd xarici dəliyə malik olur. Anusdan sağ və sol tərəfdə iki dəliyin yerləşməsi düz bağırsağın nalabənzər fistulasının əlaməti sayılır. Çoxsaylı xarici dəliklər spesifik proseslər üçün xarakterikdir.

Paraproktit zamanı fistuladan axıntılar adətən sarı rəngdə, irinli və qoxusuz olur. Düz bağırsağın vərəmi fistula dəliyindən duru konsistensiyalı gur ifrazatların axması ilə müşayiət edilir. Qanlı ifrazatların olması düz bağırsaq fistulasının bədxassələşməsindən şübhələnməyə əsas verir. Natamam fistulalar yalnız daxili dəliyə malik olduğundan patologiya barmaqla rektal müayinə zamanı aşkarlanır. Uşaqlıq yolu fistulalarını inkar etmək üçün qadınlar mütləq ginekoloq müayinəsindən keçməlidir.

Zondlanma fistula yolunun istiqamətini, onun toxumalarda şaxələnməsini, sfinkterə nəzərən yerləşməsini təyin etməyə və irinli cibləri üzə çıxarmağa kömək edir. Patoloji kanalın forma və uzunluğunu, daxili fistula dəliyinin lokalizasiyasını dəqiqləşdirmək üçün anoskopiyadan və metilen abısı ilə rəngləyici sınaqlardan istifadə olunur. Sınağın nəticəsi mənfi olduqda və ya onu tamamlamaq məqsədilə fistuloqrafiya aparılır.

Fistulalı bütün pasiyentlərdə rektoromanoskopiya yerinə yetirilir. Onun köməyilə düz