sallanmasının
patogenezi
Düyünlərin ölçüləri artdıqca onlar düz bağırsağın aşağı hissəsinə enirlər. Düyünlərin divarları nazilir, özləri isə qanayır və iltihablaşır. Distrofik dəyişikliklər bağırsağın selikli qişasına və saxlayıcı aparatına yayılır. Sfinktorlar kavernoz sinusları fiksə edə bilmədiyindən hemorroidal düyünlərin anal kanaldan xaricə cıxması baş verir. Göy rəngli, kürə formalı damar törəməsi saya əzələlər və birləşdirici toxyma ilə ayrılan çoxsaylı boşluqlardan ibarət olur. Hemorroidal düyünlərin sallanması zamanı kavernoz törəmələrin divarlarında distrofiya, iltihab əlamətləri, boşluq daxilində qan yığını, bəzən isə tək və ya çoxsaylı tromblar yaranır.

Hemorroidal düyünlərin sallanmasının əlamətləri
Hemorroidal düyünlərin sallanmasının əlamətləri
Hemorroidal düyünlərin sallanmasına xroniki babasilin ilkin əlamətlərindən təxminən 5 il sonra rast gəlinir. Bu əlamət xəstəliyin birinci mərhələdən ikinci dövrə keçməsini xarakterizə edir. Əvvəlcə düyünlər yalnız defekasiya, güclü fiziki gərginlik, öskürək, asqırma zamanı anal dəlikdən xaricə çıxır. Bu mərhələdə sfinkterlərin və fibroz-əzələ toxumasının funksiyası itirilmədiyindən düyünlər sərbəst şəkildə düz bağırsağa qayıdır. Pasiyent anal kanalda yad cisim hissindən şikayət edir. Bəzən hemorroidal düyünlərin sallanmasını aradan qaldırmaq üçün sfinkteri gərginləşdirmək lazım gəlir. Belə hallarda iltihablaşma, düyünün zədələnməsi riski artır, qanaxma sürətlənir.

Növbəti dövr xroniki babasilin III mərhələyə keçməsi ilə səciyyələnir. Hemorroidal düyünlərin sallanması təkcə defekasiya aktı ilə bağlı olmayıb, bədən vəziyyətinin kəskin dəyişməsi, yerimə, ağırlıq qaldırma zamanı da müşahidə edilir. Düyünlər düz bağırsağa sərbəst şəkildə qayıda bilmədiyindən xəstə onları barmaqla yerinə salır. Əlamətlərin güclənməsi aralıq toxumalarında və düz bağırsağın divarlarında gedən distrofik proseslərdən asılıdır. Bu dəyişikliklər sfinkterlərin yığılma funksiyasının əhəmiyyətli dərəcədə zəifləməsinə səbəb olur.