ehtimalını yüksəldir. Hemorridal qanaxmalar həmçinin portal hipertenziya ilə müşayiət olunan qaraciyər sirrozu fonunda inkişaf edir.

Hemorroidal qanaxmaların patogenezi
Hemorroidal qanaxmanın əsasını kiçik arteriolalarla mağaralı cisimciklərə qan axınının artması hesabına kavernoz sistemin hiperplaziyası təşkil edir. Risk amillərinin təsirindən mikroskopik travmalar yaranır, bu da anal kanalda hemorroidal düyünlərin miqrasiyasına gətirib çıxarır. Qanaxmadan əvvəl qan durğunluğu və yerli venoz qan dövranının pozulması nəticəsində düyünün divarı nazilir. Kiçik ölçülü çatlar və eroziyalar formalaşır, düyünün boşluğundan qan xaricə axır. Kavernoz toxumada müvafiq patoloji proses olduqda öz aralarında əlaqəyə girən büküşlü divara malik venoz damarlar müşahidə edilir.

Hemorroidal qanaxmaların əlamətləri
Hemorroidal qanaxmaların əlamətləri
Patologiya anusdan damcı və ya sıçrantı şəklində al-qırmızı qanın ifrazı ilə təzahür edir. Qanlı axıntı defekasiya aktında sonra əmələ gəlir. Qan ləkəsi tualet kağızında, nəcisdə və ya alt paltarında aşkarlana bilər. Hemorroidal qanaxmalar ağrı hissi ilə müşayiət olunmur. Bir sıra hallarda qan gözlənilmədən ifraz olunur. Hemorroidal düyünlərdən qan axını adətən defekasiya aktından sonra başa çatır. Qan ifrazı növbəti defekasiya zamanı təkrarlana bilər.

Babasil düz bağırsağın sallanması ilə müştərək şəkildə inkişaf etdikdə qanaxmanın miqdarı artır, bu da dəmirdefisitli anemiyaya gətirib çıxarır. Klinik əlamətlərin ifadəliliyinə əsasən hemorroidal qanaxmalar gur və ya zəif olur. Birinci hal üçün hətta yumşaq konsistensiyalı nəcis ifrazında sıçrantı və ya pulsasiyalı al-qırmızı şırnaq şəklində ifraz olunan arterial tipli qanaxma xarakterikdir. Zəif qanaxma isə pəhrizin kəskin pozulması və xroniki qəbizlik zamanı anal kanaldan az miqdarda qanın ifrazı ilə səciyyələnir.

Hemorroidal qanaxma çox zaman rektal nahiyənin digər patologiyaları: anal çat, kəskin paraproktit, düz bağırsağın fistulası ilə birgə inkişaf edir. Bununla