neytrofillərin toksiki dənəliyi) rast gəlinir. Qanın biokimyəvi analizində hipoalbuminemiya, disproteinemiya müşahidə edilir. Xəstədə paradoksal ishal olduqda patogen törədiciləri aşkar etmək məqsədilə nəcisin bakterioloji müayinəsi aparlır.

Hirşprunq xəstəliyi idiopatik meqakolonla differensiasiya edilir. Əsas diaqnostik meyar bağırsaq bioptatlarında selikaltı və əzələlərarası sinir qanqliyalarının olmamasıdır. Bundan əlavə anamnezə (xəstəliyin erkən uşaqlıq dövründə başlanması), asetilxolinesterazanın miqdarına və anorektal manometriyanın nəticələrinə diqqət yetirilir. Göstərişlərə əsasən müayinə prosesinə həkim proktoloqla yanaşı infeksionist, cərrah cəlb olunur.

Hirşprunq xəstəliyinin müalicəsi
Diaqnoz təsdiq olunduqda xəstələrə cərrahi əməliyyat məsləhət görülür. Cərrahi müalicə denervasiya olunmuş sahənin kəsilməsi hesabına bağırsaq keçməməzliyinin bərpasına yönəldilir. Konservativ üsullar (metabolik pozğunluqların korreksiyası, təmizləyici, hipertonik və sifonlu imalələrlə qəbizliyin aradan qaldırılması) diaqnostika prosesində və əməliyyatönü mərhələdə tətbiq edilir. Konservativ terapiya ləngidildikdə meqakolon proqressivləşir, pasiyentin vəziyyəti ağırlaşır, postoperasion ağırlaşmaların yaranma riski yüksəlir.

Cərrahi müdaxilənin həcmi və texnikası aqanqlioz seqmentin sahəsi, prestenotik genişlənmənin dərəcəsi, xəstənin yaşı nəzərə alınmaqla təyin edilir. Əməliyyat prosesində bağırsağın denervasiya olunmuş sahəsinin və patoloji dəyişikliyə uğrayan genişlənmiş hissənin rezeksiyası aparılır, kolorektal anostomoz qoyulur. Cərrahi müalicənin texnikasından asılı olaraq, planlı müdaxilələr 2 formada yerinə yetirilir:

Birmərhələli əməliyyat. Xəstəliyin kompensasiya olunmuş forması və kiçik ölçülü aqanqlioz seqment Hirşprunq xəstəliyinin cərrahi müalicəsinin bu formasına göstəriş sayılır. Zədələnmiş bağırsaq kəsilir, dərhal anastomoz formalaşdırılır. Birmərhələli əməliyyatın üstünlüyü onun az travmatikliyidir. Lakin klinik vəziyyət düzgün