t digər kəskin abdominal patologiyalarla, məsələn, appendisit, böyrək sancısı və ginekoloji xəstəliklərlə differensiasiya edilməlidir. Diareya ilə yanaşı xəstələrdə hərarət yüksəlir, qusma, ürəkbulanma yaranır, ümumi vəziyyət nəzərə çarpacaq dərəcədə pozulur. Xəstəliyin xroniki forması kəskinləşmə və remissiya dövrləri gedir. Kəskinləşmə dövrləri siqmoiditə xas olan tipik simptomatika ilə müşayiət edilir. Xəstəliyin kəskinləşməsi qidalanmada yol verilən səhvlər, soyuqlama və emosional gərginliklərlə bağlı olur.

Kataral siqmoiditin ağırlaşmaları
Kataral siqmoidit eroziya, xora və bağırsaq qanaxmaları ilə ağırlaşa bilər. Xəstəliyin ən ağır fəsadı qonşu orqan və toxumaların patoloji prosesə cəlb olunması və bitişmə xəstəliyinin inkişafı ilə səciyyələnən perisiqmoiditdir.

Kataral siqmoiditin diaqnostikası
Kataral siqmoiditin diaqnostikası həkim-proktoloq tərəfindən aparılır. Xəstəlik bağırsağın digər iltihabi prosesləri: qeyri-spesifik xoralı kolit, qıcıqlanmış bağırsaq sindromu, paraproktit, dizenteriya, disbakteriozla differensiasiya edilir. Diaqnozun qoyulması üçün şikayətlər və anamnez təhlil edilir, qarnın ön divarı palpasiya olunmaqla baxış keçirilir. Bu tip sadə klinik müayinələr əsasında prosesin lokalizasiyası dəqiqləşdirilir. Laborator üsullar arasında qanın ümumi analizi, koproqramma və nəcisdə gizli qanın təyininə üstünlük verilir. Bağırsaqda ifadəli iltihabi proses zamanı qanın ümumi analizində leykositoz, EÇS-nin yüksəlməsi, çöpnüvəli leykositlərin miqdarının artması müşahidə edilir. Kataral siqmoiditdə nəcisin gizli qana görə analizi adətən mənfi olur.

İnstrumental müayinə üsullarından yoğun bağırsağın endoskopiyası: rektosiqmoskopiya və kolonoskopiya geniş tətbiq edilir. Kataral siqmoidit zamanı S-vari bağırsağın selikli qişasında hiperemiya müşahidə olunur, xora və eroziyaya rast gəlinmir. Yoğun bağırsaq xərçəngini inkar etmək üçün endoskopiya zamanı biopsiya götürülür. Kataral siqmoiditi bağırsaq keçməməzliyindən fərqləndirmək məqsədilə