z bağırsağın selikli qişası, yaxınlıqda yerləşən piy toxuması) yayıla bilər. Bunun nəticəsində proktit, paraproktit, düz bağırsaq fistulası formalaşır.

Abses öz-özünə partladıqda, lakin tam boşalmadıqda və ya kriptitin inkişafına səbəb olan amillər aradan qaldırılmadıqda (defekasiya pozğunluğu, selikli qişanın zədələnməsi davam etdikdə) xəstəlik xroniki fazaya keçir.

Xroniki kriptit düz bağırsaq divarının çapıq deformasiyaları, natamam fistula, cibin dib hissəsində kobid çapıq toxumasının formalaşması (pektenoz) ilə nəticələnə bilər. Pektenoz anal kanalı əhatə edən toxumaların 25%-ni zədələdikdə onun divarlarının elastikliyi azalır, düz bağırsağın dartılması zəifləyir. Bu da bağırsağın boşalmasını daha da çətinləşdirir.

Kriptitin diaqnostikası
Sorğu, şikayətlərin dinlənilməsi, anamnezin toplanılması, fizikal müayinə (baxış, aralıq və perianal nahiyənin palpasiyası) ilə yanaşı kriptitin diaqnostik tədbirlərinə həm də barmaqla rektal müayinə aiddir. Bu üsulla kriptlərin yerləşdiyi sahə yoxlanılır, lokal ağrı, ödem, irin aşkar edilir. Anoskopiya və rektoromanoskopiya anal kanalın və düz bağırsağın terminal hissəsinin, selikli qişanın vəziyyətinin daha geniş müayinəsinə, iltihablaşmış kriptlərin vizualizasiyasına (selikli qişanın ödemi, hiperemiyası, fibrin ərp, irin) imkan verir.

Nadir hallarda anoskopiya zamanı hiperemiyalaşmış selikli qişanın üzərində al-qırmızı nöqtə şəklində anal vəzinin axacağının dəliyini izləmək mümkün olur. Rektoskopiyanın köməyilə düz və S-vari bağırsağın selikli qişasının vəziyyəti qiymətləndirilir, digər patologiyalar inkar edilir. Bədxassəli törəmələrdən şübhələndikdə bağırsaq divarından biopsiya götürülür. Diaqnozu dəqiqləşdirmək üçün ultrasonoqrafiya (rektal ötürücü ilə) və proktoqrafiyadan istifadə olunur. Fistulalar fistuloqrafiya ilə müayinə edilir.

Kəskin kriptit, eləcə də xroniki formanın kəskinləşməsi paraproktitlə (xüsusən, əzələarası) differensiasiya edilir. Bu məqsədlə barmaqla rektal müayinə aparılır.