Papillit — hipertrofiyalaşmış anal məməciklərin kəskin və ya xroniki iltihabıdır. Xəstəlik düz bağırsaq nahiyəsində periodik və ya daimi xarakterli ağrılar, yad cismin olması hissi, anal sfinkterin spazmı, defekasiyanın çətinləşməsi ilə təzahür edir. Diaqnoz proktoloji baxış, barmaqla rektal müayinə, anoskopiya və bioptatın histoloji analizinin nəticələrinə əsasən qoyulur. Müalicə məqsədilə antibiotiklər, antiseptiklər və iltihabəleyhinə preparatlardan istifadə olunur. Ağır hallarda iltihablaşmış anal məməciklər kəsilir və ya kriodestruksiyaya uğradılır.

Papillit barədə ümumi məlumat
Papillitin morfoloji əsasını anal məməciklərin (papilla) hipertrofiyası təşkil edir. Papillalar konus və ya kürəformalı təbii törəmələrdir. Onlar bətndaxili dövrün 7-9-cu həftəsində perforasiya olunan kloakal membranın qalığı hesab olunur. Məməciklər birləşdirici toxumadan ibarət olub, çoxqatlı yastı epitellə örtülür. Papillalar düz bağırsağın kor ciblərini (kripta) və boylama qırışlarını (sütünlar) əhatə edən aypara qapaqların sərbəst hissəsində yerləşir. Normada anal məməciklərin ölçüsü 0,2-1,0 sm olur, lakin zədələyici amillərin təsirindən onlar 2,5-3,0 sm-ə qədər böyüyə və iltihablaşa bilir.

Papillitin yaranma səbəbləri
Papillit anal məməciklərin hipertrofiyalaşmasından sonra inkişaf edir. Patologiyanın yaranma ehtimalını artıran patoloji vəziyyətlər və ya xarici müdaxilələr aşağıdakılardır:


Anorektal nahiyənin xəstəlikləri. Anal məməciklər çox zaman babasil fonunda iltihablaşır. Rektovaginal fistulalar, anus və düz bağırsaq nahiyəsinin infeksion zədələnmələri (proktit, kriptit, paraproktit) zamanı patoloji proses təmas yolu ilə yayıla bilir. Anal çatlar papillitin inkişafına şərait yaradır.
Düz bağırsağın selikli qişasının zədələnməsi. Anal məməciklərin epitel qatı həzm olunmamış bərk qida (sümük qırıntıları, günəbaxan tumlarının qabıqları), imalənin ucluğu və ya sərt konsistensiyalı nəcis kütlələri ilə zədələnə bilər. Kimyəvi qıcıqlanma xroniki ishal, rektal