və ya ishal), proktoloji patologiyalar (proktit, babasil, anal çat, kriptit, papillit) paraproktitin inkişafına şərait yaradır.

Paraproktitin təsnifatı
Prosesin lokalizasiyası və yayılmasından asılı olaraq, paraproktit aşağıdakı formalara bölünür: dərialtı (pararektal abses), intrasfinkter, işiorektal və pelviorektal. Dərialtı proktit perianal nahiyədə dərialtı toxumanın irinli əriməsi ilə səciyyələnir. Paraproktitin bu növü daha tez sağalır və digər formalarla müqayisədə ən qənaətbəxş proqnoza malik olur.

İnfrasfinkter paraproktit zamanı iltihab anal sfinkter nahiyəsində, işiorektal paraproktitdə isə qalça-düz bağırsaq çuxurunda lokalizasiyalaşır. Pelviorektal paraproktit üçün irinli prosesin kiçik çanaqda inkişaf etməsi xarakterikdir.

Paraproktitin əlamətləri
Paraproktitin əlamətləri
Kəskin paraproktit yerli irinli iltihaba xas olan əlamətlərlə: ağrı, hiperemiya, hipertermiya, ödem, irinli ifrazatla təzahür edir. Qeyri-spesifik aerob floradan fərqli olaraq, anaerob mikroorqanizmlər toxumaların irinli əriməsinə deyil, nekrotik destruksiyaya gətirib çıxarırlar. Çürümə törədən anaerob floranın dominantlığı toxumaların iri miqyasda zədələnməsi, onların sürətli destruksiyası, ifadəli intoksikasiya ilə xarakterizə edilir. Klostridium mənşəli olmayan anaerob paraproktit zamanı irinli prosesə əzələlər və fassiyalar qoşulur.

Xroniki paraproktit müalicə olunmayan kəskin paraproktitin ağırlaşması kimi inkişaf etdiyindən onun simptomatikası kəskin paraproktitlə eynidir, sadəcə əlamətlərin ifadə dərəcəsi aşağı olur. Xroniki proktit əksər hallarda pararektal fistula ilə müşayiət edilir. Bu zaman aralıq nahiyəsində limfa və ya irinli ifrazatlar müşahidə olunur. Davamlı axıntılar aralığın dərisinin qıcıqlanmasına və qaşınmaya gətirib çıxarır.

İrinin sərbəst axınına maneə olmadıqda pararektal fistula ağrı və diskomfort törətmir. Ağrı simptomu natamam daxili fistula üçün xarakterikdir. Belə hallarda ağrı defekasiya zamanı güclənir, nəcis ifrazından sonra isə