ə tamamən itir. Bu da anal qapaq gərildikdə fistulanın drenajının asanlaşması ilə bağlıdır.

Pararektal fistulanın klinikası dalğavari formada gedir, əlamətlər zəifləyərək, bir müddətdən sonra yenidən kəskinləşir. Patologiyanın bu tip gedişi fistula yolunun periodik tutulması, irinli absesin formalaşması, irinliyin yarılmasından sonra yüngülləşmə halları ilə bağlıdır. Fistula sərbəst şəkildə sağalmadığından irinli proseslər davam edir. İrinli ifrazatda qan qarışığının izlənilməsi bədxassəli törəmədən şübhələnməyə əsas verir.

Paraproktitin ağırlaşmaları
Kəskin paraproktitin ən təhlükəli ağırlaşması irinli prosesin kiçik çanağa yayılması, eləcə də bağırsaq divarının bütün qatlarının anorektal nahiyədən yuxarıda irinli əriməsidir. Bu zaman nəcis kütlələri pararektal toxumaya ifraz olunaraq, qonşu toxumaları zədələyir, sepsis təhlükəsi (infeksiyanın qana keçməsi) törədir.

Çanaq peritonunun bu nahiyəyə yaxın yerləşməsi peritonitin yaranma ehtimalını artırır. Çanaq toxumalarının retroperitoneal sahə ilə qonşuluğu irinin periton arxasına yayılmasını asanlaşdırır. Belə hallar yaşlı və zəifləmiş insanların həkimə gec müraciət etməsi ilə əlaqədar baş verir.

Həmçinin paraproktit düz bağırsaq, uşaqlıq yolu və aralıq dərisinə açıla bilər. İrinliyin spontan deşilməsindən sonra adətən fistula yolu formalaşır. Əks halda müəyyən müddətdən sonra residivlər baş verir – yeni irinliklər əmələ gəlir.

Düz bağırsaq fistulasının uzun müddət davam etməsi və kanalın mürəkkəb quruluşa malik olması (infiltrasiya ocaqları, irinli boşluqlar) xəstənin ümumi vəziyyətini əhəmiyyətli dərəcədə pisləşdirir. İrinli prosesin xroniki gedişi çapıq dəyişikliklərinə, düz bağırsaq və anal kanal nahiyəsinin deformasiyalarına səbəb olur.

Deformasiyalar anal sfinkterin tonik çatışmazlığına, anusun tam qapanmamasına, bağırsaq möhtəviyyatının axmasına gətirib çıxarır. Xroniki paraproktitin tez-tez müşahidə olunan digər fəsadı anal kanalın divarlarının patoloji çapıqlaşması (pektenoz) və onların