preparatların qəbulunun yan təsirləri kimi formalaşır. Daha az hallarda psevdomembranoz kolit levomisetin, eritromisin, tetrasiklin, penisillinlə müalicə zamanı inkişaf edir. Bağırsaqda simbiontların sayının azalması ilə əlaqədar Clostridium difficile çoxalmağa başlayır. Bu bakteriyalara əhalinin təxminən 3%-nin mədə-bağırsaq traktında rast gəlinir.

Aktiv şəkildə çoxalan klostridiumlar bağırsağın selikli qişasına mənfi təsir göstərən və psevdomembranoz kolitə səbəb olan toksiki maddələr ifraz edir. Bəzi antibiotiklər toksinlərin zədələyici təsirini gücləndirməklə, baş verən pozğunluqları daha da ağırlaşdırır. Bağırsaq divarı baryer xüsusiyyətini itirərək, orqanın mənfəzinə maye sintez etməyə başlayır. Toksiki maddələrin orqanizmə sorulması intoksikasiyaya səbəb olur. Maye bağırsaq mənfəzində yığılır, dehidratasiya və elektrolit pozğunluqları yaranır.

Psevdomembranoz kolitin ağır formalarında xəstələrdə zülal mübadiləsi pozulur, ürək-damar sistemində pozulmalar baş verir. Toksiki meqakolonun formalaşması, bağırsaq divarının deşilməsi və mövtəviyyatın qarın boşluğuna tökülməsi mümkündür. Psevdomembranoz kolit zamanı nəcis kütlələrində toplanılan mikroorqanizmlərlə qarın boşluğunun infeksiyalaşması nəticəsində yaranan peritonit, orqanizmin susuzlaşması, intoksikasiya və kobud metabolik pozğunluqlar səbəbindən müxtəlif orqan və sistemlərin funksional pozğunluqları letal sonluğa gətirib çıxarır.

Psevdomembranoz kolit həmçinin xəstəxanadaxili infeksiya hesab olunur. Xəstəlik çox vaxt müalicənin stasionar şəraitdə aparılması, xüsusən palatada bu patologiyadan əziyyət çəkən pasiyentin yerləşdirilməsi zamanı inkişaf edir. Psevdomembranoz kolitin yaranma ehtimalını yüksəldən və eyni zamanda onun gedişini ağırlaşdıran amillərə ahıl yaş dövrü, dekompensasiya olunan somatik xəstəliklər, mədə-bağırsaq sisteminin patologiyaları, antasidlərin nəzarətsiz qəbulu, böyrək çatışmazlığı, bədxassəli şişlər, immun pozğunluqlar (o cümlədən QİÇS zamanı), cərrahi əməliyyatdan