, qarında köp müşahidə edilir. Qıcıqlanmış bağırsaq sindromunda nəcisin sutkalıq miqdarı dəyişmir.

QBS-nin bağırsaqdan kənar təzahürləri sırasında ürəkbulanma, gəyirmə, qusma, sağ qabırğaaltında ağrı, dizuriya, halsızlıq, baş ağrıları, barmaqların üşüməsi qeydə alınır. Bəzən xəstələrdə yuxu pozulur, tənəffüs çətinləşir, sol tərəf üzərində uzanmaq mümkün olmur. Pasiyentlərin əksəriyyətində qıcıqlanmış bağırsaq sindromu psixonevroloji pozğunluqlar, cinsi disfunksiya ilə müşayiət edilir.

Problemin üzvi xarakterli olmasına dəlalət edən meyarlara 60 yaşdan yuxarı yaş dövrü, onkoloji baxımdan ağırlaşmış ailəvi anamnez, qızdırma, fizikal baxış zamanı daxili orqanların dəyişiklikləri (hepato- və splenomeqaliya), laborator müayinələrdə aşkarlanan patoloji markerlər, gecə saatlarında təzahür edən klinik əlamətlər, naməlum mənşəli arıqlama aiddir. Sadalanan əlamətlər yoğun bağırsağın üzvi xəstəliyindən şübhələnməyə əsas verir, belə hallarda mütləq ətraflı müayinə aparılmalıdır.

Qıcıqlanmış bağırsaq sindromunun diaqnostikası
Müayinə həkim-proktoloq tərəfindən aparılır. Klinik simptomatika və fizikal baxışın nəticələri ilə yanaşı diaqnostik tədbiqlər qismində laborator və instrumental müayinələrdən istifadə olunur. Bu üsullar həzm traktının oxşar simptomatika ilə gedən xroniki üzvi patologiyalarının aşkarlanmasına və ya inkar edilməsinə yönəldilir.

Qanın ümumi və biokimyəvi analizi, nəcisin gizli qana və steatoreyaya görə müayinəsi, bakterioloji əkilməsi, koproqramma icra edilir. Normal göstəricilərin dəyişməsi patoloji prosesin üzvi xarakterindən xəbər verir. Qıcıqlanmış bağırsaq sindromunda analizlərin nəticələri norma həddində olur.

QBS-nin instrumental diaqnostika üsullarına qarın boşluğunun USM, bağırsağın KT, rentgenoqrafik (irriqoskopiya, bağırsağın rentgenoqrafiyası) və endoskopik müayinələr (kolonoskopiya, rektoromanoskopiya) aiddir. Onların köməyilə bağırsağın üzvi patologiyaları inkar edilir, pozğunluğun funksional xarakterli olması təsdiqlənilir.