n pozulması xroniki işemiyaya və onunla bağlı bağırsaq epiteliositlərinin hiporegenerator atrofiyasına gətirib çıxarır. Selikli qişanın nazilməsi nəticəsində onun relyefi hamarlaşır, bağırsaq keçiriciliyi artır, motorika zəifləyir, qida maddələri, öd turşularının absorbsiyası pozulur, xora və eroziya sahələri əmələ gəlir. Ağır hallarda nekrotik destruksiya baş verir. Əzələ qatının hipoksik reaktiv fibrozu bağırsaq mənfəzinin çapıq stenozu ilə ağırlaşaraq, vəziyyəti daha da ağırlaşdırır.

Radiasion enterokolitin təsnifatı
Radiasion enterokolitin formalarının sistemləşdirilməsi zamanı pozğunluqların yaranma müddəti, bağırsaq divarında gedən patomorfoloji dəyişikliklərin ifadə dərəcəsi və lokalizasiyası nəzərə alınır. Belə yanaşma xəstəliyin sonluğunun düzgün proqnozlaşdırılmasına və adekvat müalicə üsulunun seçilməsinə imkan verir. Bağırsağın şüa zədələnməsinin aşağıdakı formaları ayırd edilir:

Yaranam müddətinə görə: erkən və gecikmiş zədələnmələr. Radiasion iltihabın kəskin forması radioterapiya prosesində və ya müalicədən sonra 3 ay müddətində baş verir. Əksər hallarda xəstəliyin əlamətləri geriyə dönən olur. Şüalanmadan minimum 4 ay sonra inkişaf edən gecikmiş forma üçün xroniki gediş, bağırsağın ifadəli destruktiv dəyişiklikləri xarakterikdir.
Patoloji dəyişikliklərin xarakterinə əsasən: enterokolitin formalarını qiymətləndirərkən bağırsaq divarının zədələnmə dərinliyi nəzərə alınır. Səthi kataral iltihab yüngül forma sayılır. Bağırsaq qanaxmaları ilə bağırlaşan infiltrativ-xoralı və eroziv-deskvamativ radiasion iltihabi proses üçün epiteliositlərin tam atrofiyası nəticəsində selikli qişanın defekti səciyyəvidir. Nekrotik iltihab ən ağır forma hesab olunur.
İltihabın lokalizasiyasına görə: radiasion enterit, kolit. Nazik bağırsaq şüa yüklənməsinə həssas olmasına baxmayaraq, yüksək mobilliyi sayəsində zədələnməyə az məruz qalır. Kolitlərə nisbətən enteritlər daha ağır gedişə malik olur. Yoğun bağırsağın zədələnməsi zamanı əksər hallarda cərrahi